Yargıtay · 1. Ceza Dairesi
Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2015/2191 E. 2016/460 K. – Kasten Öldürme
Konu: Kasten Öldürme, Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 1. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2015/2191
- Karar No
- 2016/460
- Karar Tarihi
- Konu
- Kasten Öldürme, Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten öldürme, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : TCK'nun 37, 109/2-3-b maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası TCK'nun 81/1 maddesi uyarınca müebbet hapis cezası TÜRK MİLLETİ ADINA 1-) Sanık ... müdafiinin yasal süreden sonra olan duruşmalı inceleme isteminin CMUK’nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir. 2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...'ın maktul ...'u "kasten öldürme" ve "hürriyetinden yoksun kılma" suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezaları azaltıcı herhangi bir sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... müdafiinin sübuta, haksız tahrike, sanık ... müdafiinin haksız tahrike ve TCK'nun 62. maddesinin uygulunmasına gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında, mahkemenin sanıklar hakkında bu maddeyle yaptığı uygulama hukuka aykırı olduğu anlaşılmakta ise de; Bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin, “Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine” şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, kısmen re'sen de temyize tabi olan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 10.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.