Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2013/3871 E. 2013/5663 K. – Kasten Öldürme

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten öldürme HÜKÜM : Yargıtay 1.Ceza Dairesinin 24/03/2008 tarih ve 2007/7044 esas 2008/2247 karar sayılı bozma ilamına direnme ile her iki Sanık yönünden ayrı ayrı 5237 sayılı Yasanın 82/1-a, 53/1.maddelerince ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası. TÜRK MİLLETİ ADINA Sanıklar ... ve .... hakkında tasarlayarak öldürme suçlarından mahkumiyetlerine dair Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesi'nin 13.09.2011 gün ve 189-309 sayılı direnme kararını, sanıklar müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulu;direnme kararını isabetli bularak esastan incelenmesi için dosyanın Yargıtay 1. Ceza Dairesine gönderilmesine karar vermesi ile Dairemizin 14.05.2013 gün ve 2013/1251 E, 2013/3793 K sayılı ilamıyla hükmün onanmasına karar verildiği, Dairemizin onama yönündeki kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca “duruşmalı inceleme isteminin Yargıtay Ceza Genel Kurulunca reddine karar verilmiş ise de” sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin Yargıtay 1. Ceza Dairesine yönelik olduğundan ve duruşmalı inceleme yapılması gerektiğinden bahisle itirazda bulunulduğu; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 10.07.2012 gün, 2012/280-928 sayılı karar ile 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı “Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında” Yasanın 99.maddesiyle, 5271 Sayılı Yasanın 308. maddesinde yapılan değişiklik ve 101. maddesiyle, 5320 Sayılı Yasaya eklenen Geçici 5.madde uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosya dairemize gönderilmekle, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308.maddesinin, 6352 Sayılı Yasanın 99.maddesi ile eklenen 3.fıkrası uyarınca yapılan incelemede; Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesi'nin 11.04.2006 gün ve 2005/423 E , 2006/203 K sayılı karar ile sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nun 82/l-a maddesi uyarınca kurulan mahkumiyet hükmünün, sanıklar müdafiinin duruşmalı temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesince temyiz incelemesinin 15.11.2007 tarihinde duruşmalı yapıldığı ve 27.03.2008 tarihinde tefhim olunduğu, Duruşmalı yapılan bu incelemede;hüküm esastan incelenmeyerek usulü eksiklik nedeniyle Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 24.03.2008 gün ve 2007/7044 E;2008/2247 K sayılı kararı ile bozulduğu; Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesi'nin bozma kararına karşı verdiği direnme kararının sanıklar müdafiinin temyizi ile Yargıtay Ceza Genel Kurulu; 05.06.2012 gün ve 2012/656 E-222 sayılı kararıyla, Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesi'nin direnme kararını isabetli bularak hükmün esastan incelenmesi için dairemize gönderdiği dosyada, daha önce 15.11.2007 tarihinde duruşma yapılmasından sonra esaslı bir işlem yapılmadığı ve mahkemenin direnme kararı ile uyma şartına bağlı 1. Ceza Dairesinin usul yönünde ki bozma kararının hükümsüz kalması karşısında, incelemeye konu Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesi'nin 11.04.2006 tarih ve 2005/423 Esas, 2006/203 K sayılı mahkumiyet hükmünün duruşmalı incelemesinin yapılmış olması, sanıklar müdafiinin duruşmalı inceleme istemini içeren dilekçenin Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na yönelik bulunması nedeniyle yeniden duruşma açılmasına gerek olmadığı anlaşılmakla, Dairemizce verilen 14.05.2013 gün ve 2013/1251 E, 2013/3793 K sayılı onama kararı usul ve yasaya uygun olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itiraz gerekçeleri yerinde görülmediğinden İTİRAZIN REDDİNE, dosyanın itiraz konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kurulu’na gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 10/10/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.