Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2013/3866 E. 2013/5726 K.

Kasten öldürme” suçundan sanıklar ... ve ...’nin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 37/1 maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 81/1, 29 ve 62. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis ve 6136 sayılı Kanunun 13/1 ve Türk Ceza Kanununun 62/1 maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 375 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına dair ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.04.2006 tarih ve 2005/337 esas ve 2006/115 karar sayılı hükmün, Yargıtay 1.Ceza Dairesinin 23.01.2008 tarih ve 2007/4364 esas ve 2008/218 karar sayılı ilamıyla kesinleşmesini müteakip sanık ... müdafiince yapılan yargılamanın yenilenmesi ve infazın durdurulması talebi üzerine, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 26. maddesi uyarınca talebin değerlendirilmesi için dosyanın ... 3. Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği, ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.05.2012 tarih ve 2005/337 esas ve 2006/115 karar sayılı kararıyla talebin reddine karar verildiği, bu karara karşı sanık ... müdafii tarafından süresinde yapılan itiraz üzerine dosyanın 5271 sayılı CMK’nun 27. maddesi uyarınca ... 4. Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği, ... 4. Ağır Ceza Mahkemesi de 18.07.2012 tarih ve 2012/761 değişik iş sayılı kararı ile ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin gerekçelerini yerinde bularak yine sanık ... müdafiinin talebinin reddine karar verdiği ve bu kararın Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 03.07.2013 gün ve 94660652-105-06-9686-2012/10973/43010 sayılı yazılı talepleri doğrultusunda Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi gereğince kanun yararına bozma talebini içeren 12,07.2013 gün ve 2013/243619 sayılı talepnamesine bağlı dosya Dairemize gönderilmekle okundu; gereği konuşulup düşünüldü. T Ü R K M İ L L E T İ ADINA I) Olay: Sanık ...’nin, kardeşi ... ile birlikte “maktul ...’i kasten öldürme” suçundan ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.04.2006 tarih ve 2005/337 esas ve 2006/115 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 37/1 maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 81/1, 29 ve 62. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ve 6136 sayılı Kanunun 13/1 ve Türk Ceza Kanununun 62/1 maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 375 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün Yargıtay 1.Ceza Dairesinin 23.01.2008 tarih ve 2007/4364 esas ve 2008/218 karar sayılı ilamıyla kesinleştiği, aynı olay nedeni ile ilk hükümde adı geçmeyen, bazı tanık beyanlarına göre “turuncu tişörtlü kişi” sıfatıyla tanımlanıp, olayda ateş eden iki kişiden biri olarak belirtilen ve 30.07.2009 günü yakalanan hükümlü ... hakkında da kamu davası açılıp, ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.04.2011 gün ve 2011/44-102 sayılı kararı ile “maktul ...’i kasten öldürme” suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81/1, 29 ve 62. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ve 6136 sayılı Kanunun 13/1 ve Türk Ceza Kanununun 62/1 maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 375 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu hükmün, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 15.02.2012 tarih ve 2011/7599 esas-2012/819 sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği, ayrıca talebe konu dosyada hükümlü ...’nin müdafiliğini üstlenen Avukat ...’un, hükümlü ...’nin fiilinin meşru savunma kapsamında değerlendirilmesini sağlamak amacıyla, sanıkları ve tanıkları yönlendirip ikna ederek, olayların farklı anlatılmasını sağladığı gerekçesiyle, ... 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.06.2011 tarih ve 2010/87 esas ve 2011/227 karar sayılı kararı ile “görevi kötüye kullanmak” suçundan TCK’nun 257/1 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı ve buna ilişkin hükmün açıklanmasının geriye bırakıldığı, hükümlü ... müdafiinin de ortaya çıkan bu vakıaların yeni bir delil niteliğinde sayılması gerektiğinden bahisle yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunduğu, ancak bu talebinin görevli ve yetkili mercilerce reddedildiği anlaşılmıştır. II)Kanun yararına bozma istemine ilişkin uyuşmazlığın kapsamı: Hükümlü ... müdafiinin bulunduğu yargılamanın yenilenmesi talebine ilişkin ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.05.2012 tarih ve 2005/337 esas-2006/115 karar ve ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.07.2012 tarih ve 2012/761 değişik iş sayılı “yargılamanın yenilenmesi talebine ilişkin ret” kararlarının isabetli olup olmadığına ilişkindir. III) Hukuksal değerlendirme; Hükümlü ...’nin kardeşi ... ile birlikte “maktul ...’i kasten öldürme” ve “6136 sayılı Kanuna muhalefet” suçlarından cezalandırılmasına karar verilen hükmün gerekçesinde, eylemin gerçekleştirilmesinde başkaca bir üçüncü kişinin katılmadığının kabul edildiği ve hükmün kesinleştiği, ardından aynı olay nedeni ile ilk hükümde adı geçmeyen, bazı tanık beyanlarına göre “turuncu tişörtlü kişi” sıfatıyla tanımlanıp, olayda ateş eden iki kişiden biri olarak tanımlanan ve 30.07.2009 günü yakalanan hükümlü ...’nün de “maktul ...’i kasten öldürme” ve “6136 sayılı Kanuna muhalefet” suçlarından cezalandırıldığı ve hükmün kesinleştiği, kesinleşen bu mahkumiyet hükümlerinin ardından ...’nin müdafiliğini üstlenen Avukat ...’un, hükümlü ...’nin fiilinin meşru savunma kapsamında değerlendirilmesini sağlamak amacıyla, sanıkları ve tanıkları yönlendirip ikna ederek, olayların farklı anlatılmasını sağladığı gerekçesiyle ... 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.06.2011 tarih ve 2010/87 esas ve 2011/227 karar sayılı hükmü ile hükmün açıklanması geriye bırakılan mahkumiyet kararı ile “görevi kötüye kullanmak” suçundan cezalandırıldığı soruşturma sırasında ...’nin kardeşi ... ile birlikte avukatı ... aracılığı ile olaydan dokuz gün sonra suçta kullanılan silahlarla teslim oldukları ve tanık beyanlarına göre olay yerinde olduğuna yönelik herhangi bir şüphe bulunmayan ...’nin tüm aşamalardaki savunmalarında suçu kabul ettiği, meşru savunmayı kabul etmeyen Mahkemenin de bu savunmaları ve suçta kullanılan silahların sanıklar tarafından teslim edilmesi olgusunu, mahkumiyet için yeterli ve kesin deliller olarak hükme esas aldığı, ardından olayda üç kişinin bulunduğuna yönelik tanık beyanlarına uygun biçimde hükümlü ... hakkında ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.04.2011 gün ve 2011/44-102 sayılı kararı ile “maktul ...’i kasten öldürme” suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81/1, 29 ve 62. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ve 6136 sayılı Kanunun 13/1 ve Türk Ceza Kanununun 62/1 maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 375 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu hükmün, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 15.02.2012 tarih ve 2011/7599 esas-2012/819 sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği ve hükümlüler hakkında oluşa uygun şekilde mahkumiyet hükümleri kurulduğu anlaşılmakla, hükümlü ...’nin fiilinin meşru savunma kapsamında değerlendirilmesini sağlamak amacıyla, Avukat ...’un, ...’nin kardeşi ... ile birlikte olaydan dokuz gün sonra suçta kullanılan silahlarla teslim olmaya ikna ettiğine, sanıkları ve tanıkları olayların farklı anlatılması için yönlendirdiğine ilişkin iddiaların, Avukat ... hakkında kesinleşmiş bir mahkumiyet kararının bulunmadığı, ayrıca Mahkemenin hükümlü ...'nin olaydan yaklaşık 15-20 dakika önce kimin tarafından yapıldığı belli olmayacak şekilde ayağından silahla yaralandığını kabul ederek meşru savunma hükmünü uygulamadığı hususları da gözetilerek, 5271 sayılı CMK’nun 311/1-e maddesinde belirtilen hükümlü lehine yargılamanın yenilenmesi nedenlerinden, “yeni delil” olma boyutuna ulaşmadığı anlaşılmakla, yargılamanın yenilenmesine ilişkin ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.05.2012 tarih ve 2005/337 esas ve 2006/115 kararını yerinde gören ... 4. Ağır Ceza Mahkemesi de 18.07.2012 tarih ve 2012/761 değişik iş sayılı kararında bir isabetsizlik görülmemiştir. Hükümlü ... müdafiinin yargılamanın yenilenmesine ilişkin talebinin reddine karar vermek gerekmiştir. IV) Sonuç ve karar: Yukarıda açıklanan nedenlerle; ... 4. Ağır Ceza Mahkemesi de 18.07.2012 tarih ve 2012/761 değişik iş sayılı kararının, CMK’nun 309. maddesi uyarınca kaldırılması talebini içeren Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/243619 sayılı talepnamesiyle gönderilen Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 03.07.2013 gün ve 94660652-105-06-9686-2012/10973/43010 sayılı talebinin REDDİNE, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE), 30/10/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.