Yargıtay · 1. Ceza Dairesi
Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2010/4917 E. 2013/4475 K. – Kasten Öldürmeye
Konu: Kasten Öldürmeye Teşebbüs, Kasten Yaralama
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 1. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2010/4917
- Karar No
- 2013/4475
- Karar Tarihi
- Konu
- Kasten Öldürmeye Teşebbüs, Kasten Yaralama
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama HÜKÜM :1) 5237 sayılı TCK'nun 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 maddeleri gereğince 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 2) 5237 sayılı TCK'nun 86/1, 86/3-e, 29/1, 62/1 maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, CMK'nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, TÜRK MİLLETİ ADINA 1-) Sanık ... hakkında "mağdur ...'a yönelik kasten yaralama" suçundan, 5271 sayılı CMK'nun 231/5 maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hüküm, 5271 sayılı CMK'nun 231/12. maddesi gereğince itiraz yoluna tabi olup, temyiz kabiliyeti bulunmadığından, söz konusu hükmün itiraz merciince incelenmesi mümkün görülmüştür. 2-) Sanık ... hakkında "mağdur ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs" suçundan kurulan hüküm yönünden, a-) Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın olay tarihinde bıçak ile, mağdurun batın, sol kasık ve sol uyluk bölgelerine vurarak, incebağırsakta yaralanmaya ve yaşamı tehlikeye sokan duruma neden olarak öldürmeye teşebbüs ettiği olayda; 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nun 35. maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza yerine, yazılı biçimde 9 yıl hapis cezasına hükmolunmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. b-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın "mağdur ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs" suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suçun niteliğine, meşru savunmaya, meşru savunmada yasal sınırın aşılmasına, haksız tahrikin derecesine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün, tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 18/06/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.