Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2020/26207 E. 2022/7392 K.

Konu: Hırsızlık, Konut Dokunulmazlığının İhlali, Mala Zarar Verme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2020/26207
Karar No
2022/7392
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık, Konut Dokunulmazlığının İhlali, Mala Zarar Verme

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükmün temyiz incelemesi neticesinde, Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 2-Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükümlerin temyiz incelemesi neticesinde; Müştekinin soruşturma aşamasında alınan beyanında; markasız bir adet mini buzdolabı, çelik evrak dolabı, 25-30 adet plastik sandalye, ahşap açılıp-kapan masa, ... marka matkap, ... marka dekobaş, ... marka büyük boy hilti, ... marka anahtar takımı çantası, Arçelik marka elektrik süpürgesi, ik adet balta, üç adet kazma, iki adet kürek, el arabasının çalındığını beyan etmiş olması karşısında eylem tamamlandığı halde TCK'nın 35.maddesinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 13/04/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2020/26207, K. 2022/7392, T. 13.04.2022, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2020-26207-e-2022-7392-k-0be3c4137bac