İlk Derece Mahkemesi ·

İlk Derece Mahkemesi 2024/193 E. 2025/3 K.

Mahkeme
İlk Derece Mahkemesi
Esas No
2024/193
Karar No
2025/3
Karar Tarihi

T.C. ... 5. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ Esas-Karar No: 2024/193 Esas - 2025/3 ... MİLLETİ ADINA

T.C. ... 5. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ GEREKÇELİ KARAR

ESAS NO : 2024/193 Esas KARAR NO : 2025/3

HAKİM :... KATİP : ....

DAVACI : ...... VEKİLİ : Av. .... DAVALI : 1- ... ... VEKİLİ : Av.... DAVALI : 2- ... ... ..... VEKİLİ : Av. ....

DAVA : Marka (Marka İle İlgili Kurum Kararının İptali) DAVA TARİHİ : 29/04/2024 KARAR TARİHİ : 03/01/2025 GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 13/01/2025 Mahkememizde görülmekte bulunan Marka (Marka İle İlgili Kurum Kararının İptali) davasının yapılan açık yargılamasının sonunda, GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: DAVA: Davacı vekili 29/04/2024 tarihli dava dilekçesinde özetle; Müvekkilinin, uzun yıllardır gıda ve eğlence sektöründe iş yapan, lokal olarak oldukça tanınmış sevilen marka ve mekanların işletmecisi ve sahibi olduğunu, müvekkilinin 2022/176429 sayılı marka başvurusunun, davalı şirketin itirazı üzerine, diğer davalı ... ... ve Marka Kurumu tarafından reddedilmiş ise de müvekkilinin davaya konu olan markası dışında aktif 5 tane daha markası bulunmakta olup hiçbiri yönünden marka tecavüz iddiası ile karşı karşıya kalmamış olduğunu, müvekkilinin başvurusu ile davalı firma markası arasında benzerlik veya karıştırılma ihtimali bulunmayan, farklı konseptler ve farklı kaynaklara dayalı birbirinden bağımsız iki farklı tür ve isim söz konusu olduğunu, müvekkili markası olan "..." yüksek tavandan oluşmakta ve dekorasyonu davalının markasından oldukça farklı olup mimari dokunuşları ile de farkını göstermekte olduğunu, davalı firma markalarının yalnızca 43. sınıfta tescilli olduğunu, müvekkilinin ise kendi faaliyet alanı 41/43. hizmet sınıflarında başvuruda bulunmuş olduğunu, "..." kelimesinin Türkçe ve dünya çapında karşılığının "karbon" veya "kömür" anlamına gelmekte olduğunu, Antik Roma'dan günümüze kadar kullanımı, anlamı ve yazılımı değişmemiş olan, başta İngilizce olmak üzere, pek çok dile dahi aynı yazılım ile geçmiş bir cins isim olduğunu, herkes tarafından bilinen bu kelimenin, davalı tarafından üretilmiş bir ibare veyahut kendine özgü oluşturduğu bir marka olmadığını, müvekkilinin, davalıyı taklit etme veya benzeme çabasında olmadığını, davalı, tescilli markalar varken tescil alabilmişse, ki farklı firmalar içinde durumun aynı olduğunu, müvekkilinin kendine özgü oluşturduğu ve Türkiye’de tescili bulunmayan ibare ile herhangi bir redde maruz kalmadan tescil almasının en doğal hakkı olduğunu, müvekkilinin, herhangi bir firmanın markasını haksız şekilde kullanma çabası içinde olmadığını, faaliyet alanıyla ilgili sınıflarda başvuruda bulunması, ülke sınırları içerisinde haklarını korumak istemesinin en doğal hakkı olduğunu, müvekkilinin, muhatap firmayı bilebilecek durumda olmadığını, müvekkilinin yaptığı başvurunun kötü niyetli olmadığını beyanla; Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun 27.02.2024 tarihli ve 2024-M-1291 no'lu kararının iptaline, müvekkili şirkete ait 2022/176429 başvuru numaralı “...” ibareli markanın tesciline, karar verilmesini talep etmiştir. CEVAP: Davalı TÜRKPATENT vekili 22/05/2024 tarihli cevap dilekçesinde özetle; Dava konusu "..." ibaresi davalı tarafça ... ... ... adına yurtdışında birçok farklı ülkede marka olarak tescil edilmiş ve yine itiraz sahibi firma tarafından "..." markasının . . . şehrinde 3 yıldızlı Michelin başta olmak üzere çeşitli ödüllere sahip bir restorana verilmiş bir isim ve aynı isimle .... farklı şehirlerinin yanı sıra dünya çapında, ., . ..., .... gibi ülkelerde de bahsi geçen restoranın şubelerinin açılmış olduğu dikkate alındığında ve başvuruya konu hizmetlerin muhteviyatı da göz önüne alındığında, davacı tarafın dünya çapında bilinir bir markayı tesadüfen seçmiş olması mümkün görülmemekte ve bu durum da davacı tarafın kötü niyetli olarak başvuruda bulunduğunu göstermekte olduğunu, davacının basiretli bir tacir olarak sınırsız sayıda seçenek özgürlüğü içerisinden davalıya ait aynı/benzer markayı aynı/benzer faaliyet alanında hizmet verecek şekilde tescil ettirmek için seçmesi, dürüst ve ticaret ilkeleriyle bağdaşmamasına ve markanın haksız bir yarar elde etmek için seçildiğinin göstergesi olarak değerlendirilmesine neden olmakta olduğunu, davacı tarafça yapılan marka başvurusunun SMK m.6/9 kapsamında kötü niyetli olmasına sebebiyet vermekte olduğunu, bu nedenle de SMK 6/9 kapsamında verilmiş olan kurum kararının hukuka uygun olduğunu belirterek; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı ... ... ... vekili 09/09/2024 tarihli cevap dilekçesinde özetle; Müvekkili şirketin, davacının iddialarının aksine, yüksek tanınmışlığı haiz “...” markasının ihdas edeni ve gerçek hak sahibi olduğunu, davacı yanın iddialarının aksine, burada ülkesellik prensibi ile çelişen bir husus olmadığını, müvekkilinin doğrudan marka hukukundan kaynaklı olarak “...” üstünde hak sahibi olduğunu ve zaten müvekkilinin tüm gerekçelerinin dayanağını yerel mevzuat ...’dan almakta olduğunu, müvekkili bu tescillerinin yanı sıra, “...” ibaresi üzerinde alan adından kaynaklı haklara da sahip olduğunu, .... ......com.hk alan adlarının her birinden doğan hakların da müvekkiline ait olduğunu, müvekkili bu tescillerinin ve hak sahipliklerinin yanı sıra, “...” markalarını son derece aktif olarak kullanmakta olduğunu, müvekkilinin “...” markası Türkiye’de de bilinmekte ve tüketicinin dikkatine sunulmakta olduğunu, sadece bu bile müvekkilinin “...” markasının sınırları aşan ününü ve aktif kullanımını gözler önüne sermekte olduğunu, marka hukukundaki genel ilkeye göre de, bir markanın gerçek hak sahibi, o markayı ilk kez ortaya koyan ve ona ayırt edicilik kazandıran kişi olup, müvekkilinin bu anlamda “...” markasının yaratıcısı ve gerçek hak sahibi olduğunu, dava konusu başvurunun, müvekkilinin tanınmış “...” markalarının birebir aynısı olduğunu, davacının kötü niyetli olmadığı yönündeki gerekçelerinin mesnetsiz ve dayanaktan yoksun olduğunu, markaların kapsamları/kullanım alanlarının birebir aynı olduğunu, markalar arasında karıştırılmanın meydana geleceğinin açık olacağını, somut olayda aşikar bir kötü niyetin söz konusu olduğunu, müvekkilinin sektördeki yaygın bilinirliği karşısında; itiraza konu marka başvurusunun başvuru sahibi tarafından tesadüfen gerçekleştirilmediğini, başvuru sahibinin müvekkilinin “...” markalarından ve müvekkilinin bu ibare üzerindeki haklarından haberdar olmasına rağmen kötü niyetli olarak müvekkili markalarıyla iltibas yaratmak amacıyla tescil başvurusunun gerçekleştirildiğini beyanla; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. UYUŞMAZLIK: Dava, 5000 sayılı ... ve Marka Vekilliği ile Bazı Düzenlemeler Hakkında Kanun m.15/C hükmüne göre açılan YİDK Kararının İptali istemine ilişkindir. Taraflar arasındaki uyuşmazlığın; davalı kurumun tesis ettiği 2024-M-1291 sayılı YİDK kararının hukuka uygun olup olmadığı, davacıya ait 2022/176429 sayılı "..." ibareli marka başvurusunun kötü niyetli olup olmadığı hususlarına ilişkin olduğu tespit edilmiştir. Davanın açılmasını müteakip tarafların dilekçeleri karşılıklı tebliğ olunmuş, sundukları deliller alınmış, marka tescil ve başvuru dosyası ile alâkalı kayıtlar getirtilmiş, dava şartları incelenmiş, ön inceleme duruşması yapılmış, hak düşürücü süre bakımından eksiklik bulunmadığı tespit edilmiş, taraflar sulhe teşvik olunmuş, arabulucuya gitme hakları hatırlatılmış, sonuç alınamaması üzerine uyuşmazlık konuları tespit edilmiş, tahkikat icra olunmuş, 06/08/2015 tarih 29437 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik'in 201/2. maddesi hükmü de gözetilerek taraflara tahkikat ve yargılamanın geneliyle ilgili son sözleri de sorulmuş; sözlü iddia ve savunmada bulunma olanağı tanınmıştır. DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE: İşlem dosyasının tetkikinde; davacının "..." ibareli 18.11.2022 tarihinde gerçekleştirdiği 2022/176429 sayılı marka başvurusunun yapılan ilk incelemeler sonrasında 12.12.2022 tarih ve 410 sayılı Bülten’de ilan edildiği, söz konusu ilana karşı davalı şirketin 13.02.2023 tarihinde SMK’nın m.6/3, m.6/4, m.6/6 ve m.6/9 hükümleri kapsamında itirazda bulunduğu, davacı tarafından 15.03.2023 tarihinde itiraza karşı görüş dilekçesi sunulduğu, yayına yapılan itirazın Markalar Dairesi Başkanlığı'nca SMK m.6/9 hükmü uyarınca kabul edilerek marka tescil başvurusunun reddine karar verildiği, bu karara karşı davacı şirket tarafından 08.09.2023 tarihinde itirazda bulunulduğu, davalı şirketin 12.10.2023 tarihli itiraza karşı görüş dilekçesi sunduğu, karara yapılan itirazı değerlendiren ... ... ve Marka Kurumu Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun 2024-M-1291 sayılı YİDK kararı ile itirazın ve başvurunun reddine karar verdiği, bu kararın davacı marka vekiline 28.02.2024 tarihinde tebliğ edildiği, iki aylık hak düşürücü süre içinde eldeki davanın açıldığı anlaşılmıştır. Yargıtay 11.Hukuk Dairesi'nin ve Hukuk Genel Kurulu' nun yerleşmiş uygulamasına göre (HGK. 19.11.2003 T, E. 2003/11-578, K. 2003/703) YİDK kararının yerinde olup olmadığı, kararın alındığı tarihteki koşullara göre değerlendirilmelidir. (Y11HD, 21.01.2010 T, 2008/4266 E 2010/586 K) Eldeki dava da salt YİDK kararının iptali istemini barındırdığından YİDK karar tarihi olan 27.02.2024 tarihindeki marka işlem dosyasında mevcut maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak ve salt marka işlem dosyası ile sınırlı olarak değerlendirme yapılmıştır. Bu nedenle marka işlem dosyasına sunulmayan, ancak dava aşamasında ibraz edilen bilgi ve belgeler değerlendirme dışı bırakılmıştır. SMK m.6/9 hükmüne göre; Kötü niyetle yapılan marka başvuruları itiraz üzerine reddedilir. Kötü niyetli marka başvurusu; Kişiyi, hukuk düzeninin tescil ile elde edilecek hakları kullanması amacı taşımaksızın, hukuka ve ahlaka aykırı olarak, bu hakların hukuk düzenince tasvip edilemeyecek şekilde başka amaçlarla kullanılması olarak tanımlanabilir. Hangi hallerde kötü niyetli olarak marka başvurusunda bulunulmuş sayılacağına ilişkin bir düzenleme bulunmamakla birlikte, genel olarak markayı kullanmaktan ziyade şantaj veya başkasından haksız para elde etmek veya başkalarının ticaretine engel olmak gibi amaçlarla yapılan marka başvuruları kötü niyetle yapılmış başvuru olarak kabul edilmektedir. Kanunun ayrıca müeyyideye bağladığı hususlar tek başına kötü niyet emaresi olarak kabul edilmez. Zira Kanun tarafından zaten müeyyidesi gösterilmiş marka başvuruları için ayrıca kötü niyeti de sebep göstermek doğru görülmemektedir. (Yargıtay 11.Hukuk Dairesi, 12.06.2019, E:2018/2285 K:2019/4361) Bir markanın kötü niyetli olarak tescil başvurusuna konu edildiğinin kabul edilmesi için evvel emirde tescil yoluyla sağlanan marka korumasının amacına aykırı biçimde kötüye kullanılması niyeti taşıması gerekmektedir. Markanın bir mal veya hizmetin etiketi olduğu, ona hüviyet kazandırdığı dikkate alındığında, asli fonksiyonunun bir mal veya hizmeti başka mal ya da hizmetlerden ayırt etmesi olduğu söylenebilir. Markanın en önemli işlevi ayırt edicilik olduğuna göre, marka başvurusunda bulunan kişinin bu fonksiyona uygun hareket etmesi beklenmelidir. Bu durum ise söz konusu markanın tescil edildiği mal veya hizmetler bakımından kullanılması amacına uygun olarak tescil edilmesini zorunlu kılar. Bu kullanımın tescil başvuru aşamasında ya da öncesinde bulunması aranmaz. Ancak, başvuru aşamasında olmasa dahi, markanın belli bir ticari plân çerçevesinde kullanma amacıyla tescil başvurusuna konu edilmesi gerekmektedir. Bu kullanımın bizatihi marka başvuru sahibi tarafından gerçekleştirilmesi gerekmez. Markanın hukuki işlemlere konu olabilme özelliği dikkate alındığında; lisans, devir, kira vb. işlemlerle marka sahibi dışındaki kimseler tarafından marka sahibinin icazeti ile gerçekleştirilecek kullanım da markanın ayırt edici fonksiyonunu icra edebilmesini temin eder. Hemen belirtilmelidir ki SMK'de yerini bulan markanın kullanılmama nedeniyle iptali müessesesi dolayısıyla, marka başvurusunda bulunan kimsenin bu markayı tescil ettirdikten hemen sonra kullanıyor olması aranmaz. Kanun koyucu marka başvuru sahibine tescil tarihinden itibaren 5 yıllık hoşgörü süresi tanımıştır. (SMK m.9/1, m.26) Yargıtay 11.Hukuk Dairesi; markayı kullanmak amacıyla değil de sırf başkalarına zarar vermek, başkalarının ticaretini engellemek gibi kötü niyet emaresi yönünde her hangi bir delil sunulmaksızın, tescil başvurusunda bulunan başvuru sahibinin, bir başka ülkede bu markanın başkaları adına tescilli olduğunu bilebiliyor olma ihtimalini kötü niyetli marka başvurusu olarak değerlendirmemektedir. (Yargıtay 11.Hukuk Dairesi, 24.09.2019, E:2018/4210 K:2019/5769 ) Salt tanınmış bir markanın aynısı veya benzerinin tescil başvurusuna konu edilmesi, kötü niyetli marka başvurusu olarak değerlendirilmemiştir. (Yargıtay 11.Hukuk Dairesi, 13.03.2019, E:2019/773 K:20192100) .... “....” (C-529/07) kararında; Marka tescil başvurusunda bulunan kimsenin kötü niyetli olup olmadığının somut olayla ilgili tüm faktörler dikkate alınarak genel bir değerlendirme yapılması ile belirleneceğini belirtmiştir. Ön karar talebi hakkında ... sorulan sorulara verdiği yanıtta; 1. Marka tescil başvurusunda bulunan kimsenin, bu markanın aynısı veya benzerinin tescile konu mal ve hizmetlerle aynı ya da benzer mal ve hizmetlerde üye ülkelerden en az birinde başka bir kimse tarafından kullanıldığını bilmesi veya bilmesi gerekmesi, 2. Marka tescil başvurusunda bulunan kimsenin, başkasının kullanageldiği markasını kullanmasını engelleme amacı taşıması, 3. Marka tescil başvurusuna konu işaretin ve bu işaret ile iltibas oluşturan başkalarına ait markasal işaretlerin hukuki himaye derecesi, gibi kriterlerin kötü niyet değerlendirmesi bakımından dikkate alınması gerektiği belirtilmiştir. Ancak hemen belirtilmelidir ki; başvuru sahibi, tescile konu ettiği markanın aynısı ya da benzerinin başkası tarafından üye ülkelerden en az birinde önceden kullanıldığını bilse veya bilmesi gerekse bile, tek başına bu olgu, onun kötü niyetli olarak marka tescil başvurusunda bulunduğunu göstermez. ... kararında; marka tescil başvuru sahibinin adil rekabete girme amacı taşımaksızın, dürüst ticari uygulamalarla aykırılık oluşturacak şekilde başkalarının menfaatlerini baltalama ya da belirli bir başkasını hedef almaksızın markanın köken göstermeye ilişkin temel fonksiyonundan ziyade başka amaçlar için marka tescilinin sağladığı tekelci yetkileri elde etme amacı taşımasının ilgili ve tutarlı göstergelerden bariz bir şekilde anlaşılması halinde, markanın kötü niyet gerekçesi ile hükümsüz kılınabileceğini belirtmiştir. Mahkeme, marka tescil başvurusu yapan kimsenin niyetinin sübjektif bir olgu olduğunu, ancak buna rağmen, bu olgunun yetkili idari makamlar veya yargı mercilerince nesnel bir şekilde belirlenmesi gerektiğini kabul etmektedir. Dolayısıyla, herhangi bir kötü niyet iddiası, somut olaydaki tüm ilgili nesnel olguların dikkate alınması suretiyle genel bir değerlendirme yapılmasını gerektirir. Belirtilen açıklamalar ışığında somut olayda yapılan değerlendirmede, Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu; "Çekişme konusu "..." ibaresinin itiraz sahibi firma ... ... ... adına yurt dışında birçok farklı ülkede marka olarak tescil edilmiş olduğu, yine itiraz sahibi firma tarafından "..." markasının ..... gibi ülkelerde de bahsi geçen restoranın şubelerinin açılmış olduğu görülmüş olup, bu değerlendirmeler ışığında özellikle başvuruya konu hizmetlerin muhteviyatı da göz önüne alındığında, başvuru sahibinin dünya çapında bilinir bir markayı tesadüfen seçmiş olması mümkün görülmemekte ve bu durum da başvuru sahibinin iyi niyetli olarak başvuruda bulunmadığı kanaatini doğurmaktadır." şeklindeki gerekçeyle davacının kötü niyetli olduğunu belirterek marka başvurusunu reddetmiştir. Dava konusu marka başvurusu 18/11/2022 tarihinde yapılmış olup, "..." ibaresinden oluşmaktadır. Tescil başvurusu kapsamında; "41.SINIF: Eğitim ve öğretim hizmetleri. Sempozyum, konferans, kongre ve seminer düzenleme, idare hizmetleri. Spor, kültür ve eğlence hizmetleri (sinema, spor karşılaşmaları, tiyatro, müze, konser gibi kültür ve eğlence etkinlikleri için bilet sağlama hizmetleri dahil). Dergi, kitap, gazete v.b.gibi yayınların basıma hazır hale getirilmesi, okuyucuya ulaştırılmasına ilişkin hizmetler (global iletişim ağları vasıtasıyla anılan hizmetlerin sağlanması da dahil). Film, televizyon ve radyo programları yapım hizmetleri. Haber muhabirliği hizmetleri, foto-muhabirliği hizmetleri. Fotoğrafçılık hizmetleri. Tercüme hizmetleri. 43.SINIF: Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri. Geçici konaklama hizmetleri, geçici konaklama ile ilgili rezervasyon hizmetleri, düğün salonu kiralama hizmetleri, konferans ve çeşitli toplantılar için yer sağlama hizmetleri. Gündüz bakımı (kreş) hizmetleri. Hayvanlar için geçici barınma sağlanması hizmetleri." bulunmaktadır. Marka işlem dosyasına davalı şirket tarafından sunulan delil niteliğini haiz evrak incelendiğinde; davalı şirketin "..." markası ile yurt dışında restorancılık faaliyetinde bulunduğu, yurt dışında bu ibareli marka tescil belgeleri bulunduğu, yine yabancı kitle iletişim araçlarında haber konusu olduğu, Michelin yıldızlı ödül sahibi olduğu, yeme-içme sektöründe yurt dışında bilinirliğinin olduğu müşahede edilmişse de, davalı şirketin yurt dışında "..." ibaresini tescil ettirmesi ve bu markanın yeme-içme sektöründe tanınmışlık elde etmiş olması olgularının, davacı şahsın marka tescil başvurusunda bulunması eylemini tek başına kötü niyetli hale getirmeyeceği, "..." sözcüğünün Fransızca kökenli olup Türkçe'de "Karbon, kömür" gibi anlamlara geldiği (.../......), dolayısıyla, "..." sözcüğünün anlamsız, fantazi bir ibare olmadığı, davacı yanın, adil rekabete girme amacı taşımaksızın, dürüst ticari uygulamalarla aykırılık oluşturacak şekilde davalı şirketin menfaatlerini baltalama ya da doğrudan davalı şirketi hedef almaksızın markanın köken göstermeye ilişkin temel fonksiyonundan ziyade başka amaçlar için marka tescilinin sağladığı tekelci yetkileri elde etme amacı taşıdığına yönelik marka işlem dosyasına yansımış nesnel ve tutarlı argümanların bulunmadığı, davacının spekülasyon, engelleme, tuzak, şantaj vb gibi bir amaçla hareket ettiğine yönelik somut delil bulunmadığı anlaşıldığından, Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun yukarıda özetlenen gerekçeyle davacı yanın kötü niyetli olduğu değerlendirmesinin hukuka uygun olmadığı, 4721 sayılı TMK m.3 hükmü uyarınca iyi niyetin karine olduğu, somut olayda davacı yanın kötü niyetli olduğu hususunun ispatlanamadığı anlaşılmakla; davaya konu YİDK kararının iptaline karar verilmiştir. Davacı vekili her ne kadar dava dilekçesinde dava konusu marka başvurusunun tescilini de talep etmişse de, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 22/03/2017 tarih 2017/11-78 Esas 2017/521 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, markanın tescili 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (somut olayda 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu) sisteminde idari bir sürecin neticesinde gerçekleşir. Marka başvuru sahibi, başvuru ile bir hukuki durum içine girer ancak başvuru, sahibine şarta bağlı bir talep hakkı verir. Söz konusu olan beklenen bir haktır. Gerekli şartların yerine getirilmesi ile birlikte bir sonuca (tescile) ulaşacaktır (Arslan K., Marka Hukuku, İstanbul 2006, s.75). Adı geçen KHK (somut olayda 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu) kapsamında mahkemelere tescil isteminin kabulü ya da reddi yönünde tanınmış bir yetki bulunmamaktadır. Tescil işlemi idari nitelikte bir işlem olup Kurul kararının kabulüne bağlı doğal bir sonuçtur. Tescil istemi ayrı bir dava olarak değerlendirilemez. Bu nedenle yukarıda belirtilen gerekçelerle davaya konu YİDK kararının iptali ile yetinilmiş, tescil yönünde olumlu/olumsuz ayrıca hüküm kurulmamıştır.

HÜKÜM: 1-Davanın KABULÜ ile; 2024-M-6665 sayılı YİDK kararının İPTALİNE,

2-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 615,40 TL maktu karar ve ilam harcından peşin alınan 427,60 TL'nin düşümü ile alınması gereken 187,80 TL'nin müteselsilen davalılardan tahsili ile hazineye gelir kaydına, 3-Davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar verildiği tarihte yürürlükte bulunan AAÜT m.3 hükmü gereği hesaplanan 40.000,00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, 4-Davacı tarafından yapılan 427,60 TL peşin harç, 427,60 TL başvurma harcı, 60,80 TL vekalet harcı, 180,00 TL posta-tebligat masrafı, 8.500,00 TL mütercim bilirkişi ücreti, 510,00 TL doğrudan yurtdışı tebligat masrafı olmak üzere toplam 10.106,00 TL yargılama giderinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, 5-Davalı ... ... ... tarafından yapılan 182,40 TL vekalet harç sarfiyatına ilişkin yargılama giderinin kendi üzerinde bırakılmasına, 6-HMK m.333 hükmü gereği karar kesinleştiğinde artan avansın yatıran tarafa resen iadesine, Dair, davacı vekilinin, davalı kurum vekilinin ve davalı şirket vekilinin yüzüne karşı, HMK m.341 ve m.345 hükümleri gereği kararın taraflara tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde ... Bölge Adliye Mahkemesi ilgili hukuk dairesi nezdinde İSTİNAF yasa yolu açık olmak üzere verilen karar açıkça okunup usulen anlatıldı.03/01/2025 Katip .... E imzalıdır

Hakim .... E imzalıdır

Atıf: İlk Derece Mahkemesi, E. 2024/193, K. 2025/3, T. 03.01.2025, www.arakarar.com/karar/ilk-derece-karar-2024-193-e-2025-3-k-91165be2f651