Danıştay 9. Daire 2023/7464 E. 2025/3957 K.

T.C. D A N I Ş T A Y DOKUZUNCU DAİRE Esas No : 2023/7464 Karar No : 2025/3957

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Defterdarlığı - ... ( ...Vergi Dairesi Müdürlüğü) VEKİLİ : Av. ...

KARŞI TARAF (DAVACI) : ... Plastik Ham Madde Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU : Davacı tarafından, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 160/A. maddesi uyarınca mükellefiyet kaydının re'sen terkinine dair ...tarih ve ... sayılı işlemin iptali istemiyle açılan davayı reddeden ... Vergi Mahkemesinin ...tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararına yönelik davalı tarafından yapılan istinaf başvurusunu reddeden ... Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu gereğince ilk inceleme ile görevli Tetkik Hâkimi ...'ın açıklamaları dinlendikten ve temyiz dilekçesi ile ekleri incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE: 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin verdikleri hangi kararların temyiz edilebileceğinin bentler halinde sayıldığı, 02/08/2024 tarih ve 32620 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 7524 sayılı Vergi Kanunları ile Bazı Kanunlarda ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile yeniden düzenlenen 46. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde, konusu dokuz yüz yirmi bin Türk Lirasını aşan; vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalara ilişkin olarak bölge idare mahkemelerince verilen kararların temyiz edilebileceği belirtilmiştir. Anılan düzenleme uyarınca belli bir parayı içermeyen idari işlemler hakkında verilen kararların temyiz istemine konu yapılamayacağı açık olmakla birlikte; 2577 sayılı Kanun'un 45/6. maddesindeki "Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu" yönündeki düzenleme Anayasa Mahkemesinin 27/03/2025 tarih ve E:2024/189, K:2025/83 sayılı kararıyla, “istinaf başvurusunun kısmen veya tümden kabulü hali” yönünden hükmün denetlenmesini talep etme hakkına ölçüsüz bir sınırlama getirdiği gerekçesiyle “istinaf başvurusunun kısmen veya tümden kabulü hali” yönünden iptaline karar verilmiştir. Anayasa Mahkemesinin anılan kararı ile 2577 sayılı Kanunun 46. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinin birlikte değerlendirilmesinden, salt idari işlemler hakkında verilen "istinaf başvurusunun reddi" kararları temyiz istemine konu yapılamayacakken, salt idari işlemler hakkında verilen "istinaf başvurusunun kabulü/kısmen kabulü" kararlarının ise, temyiz edilebileceği sonucuna varılmıştır. Bu durumda, Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki, temyiz istemine konu kararın; Anayasa Mahkemesinin yukarıda belirtilen iptal kararının gerekçesi dikkate alındığında temyizen incelenebilecek kararlar kapsamında olmadığı anlaşıldığından temyiz isteminin incelenmesine olanak bulunmamaktadır.

KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1.Davalının temyiz isteminin İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, 2.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48. maddesinin 7. fıkrası uyarınca, 02/10/2025 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.