Danıştay 7. Daire 2025/545 E. 2025/1683 K.

T.C. D A N I Ş T A Y YEDİNCİ DAİRE Esas No : 2025/545 Karar No : 2025/1683

TEMYİZ EDEN (DAVACI) : ... Yatırım Ticaret Limited Şirketi VEKİLİ : Av. ...

KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Defterdarlığı (... Vergi Dairesi Müdürlüğü) VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ : Dava konusu istem: Davacı adına tescilli 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'na ekli (II) sayılı listenin 87.03 pozisyonunda sürücü dahil 9 kişilik oturma yeri olanlar kategorisinde yer alan ... Marka ... model aracın, koltuklarının bir kısmının sökülmesi suretiyle 7 kişilik olanlar kategorisinde aynı gümrük tarife istatistik pozisyonunun "Diğerleri" grubunda yer alan araca dönüştürüldüğünün tespit edildiğinden bahisle anılan Kanun’un 15. maddesinin 2. fıkrasının (b) bendi uyarınca takdir komisyonu kararlarına istinaden 2020 yılının Eylül dönemi için tarh edilen özel tüketim ve katma değer vergisi ile bir kat tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; olayda; davacının 9 koltuklu ... Marka ... model araca, malik olmasının akabinde 01/09/2020 tarihinde yapılan tadilat ile 7 koltuklu araç haline dönüştürerek durumu araç tescil kaydına işlettiği, anılan tarihte yürürlükte olan 4760 sayılı Kanun’a ekli II sayılı listeye göre aracın ilk halinin 87.03 pozisyonunda, “Sürücü dahil 9 kişilik oturma yeri olan, motor silindir hacmi 3200 cm³'ü geçmeyen” sınıfında ve %15 oranında özel tüketim vergisine tabi olduğu, tadilat sonrası halinin ise, "Diğerleri”, “Motor silindir hacmi 1600 cm³’ü geçen fakat 2000 cm³’ü geçmeyenler” sınıfında ve %150 oranında özel tüketim vergisi oranına tabi olduğu anlaşılmış olup, bu durumda, Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 15. maddesinin 2. fıkrasının (b) bendinde belirtilen koşulların oluştuğunun görülmesi karşısında, daha önce ödenen vergi mahsup edilmek suretiyle özel tüketim vergisinin tarh edilebileceği, öte yandan, anılan Kanun maddesinde özel tüketim vergisine münhasır bir durumun düzenlendiği, katma değer vergisini doğuracak bir hükme ise yer verilmediği, araçta yapılan tadilat işlemi sonrasında özel tüketim vergisi alınması nedeniyle eşyanın katma değer vergisi matrahının da değiştiğinin kabulünün verginin kanuniliği ilkesine aykırılık teşkil edeceği gerekçesiyle davanın vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisi yönünden reddine, dava konusu işlemin vergi ziyaı cezalı katma değer vergisine ilişkin kısmının ise iptaline karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesi kararının Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 15. maddesinin 2. fıkrasının (b) bendindeki koşulların oluştuğu gerekçesiyle vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisi yönünden davanın reddine yönelik hüküm fıkrasının hukuka uygun olduğu, öte yandan, ihtilaf konusu araca ilişkin ödenmesi gereken özel tüketim vergisinin katma değer vergisi matrahına dahil olması nedeniyle aynı maddi ve hukuki nedene dayalı olayda dava konusu vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatında da hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun reddine, davalı idarenin istinaf başvurusunun kabulüyle kararın vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin iptaline ilişkin hüküm fıkrasının kaldırılarak anılan kısım yönünden de davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : İhtilaf konusu araca koltuk eklenmediği, aksine teknik icaplara uygun şekilde koltuk söküldüğü, anılan eylem nedeniyle yapılan vergi ziyaı cezalı tarhiyatların verginin kanuniliği ilkesine aykırı olduğu, kabul etmek anlamına gelmemek üzere bir kat vergi ziyaı cezasının düşürülmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Üçüncü ve Yedinci Dairelerince, 2575 sayılı Danıştay Kanunu'na, 3619 sayılı Kanun'la eklenen Ek 1. madde hükmü uyarınca birlikte yapılan toplantıda, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1. Temyiz isteminin reddine, 2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA, 3. Hüküm altına alınan tutar üzerinden binde 9,10 oranında ve ... TL'den az olmamak üzere hesaplanacak nispi karar harcından, Dairece karara bağlanan harcın mahsubundan sonra, kalan harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına, 4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 22/04/2025 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.