Danıştay 3. Daire 2023/7861 E. 2025/2980 K.

T.C. D A N I Ş T A Y ÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No : 2023/7861 Karar No : 2025/2980

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/... VEKİLİ : Av. ...

KARŞI TARAF (DAVACI) : ... Grup Yapı Anonim Şirketi VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU:.... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin... tarih ve E:... K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ: Dava konusu istem: Davacı adına, 2016 yılında bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı, ilgili yılla ilişkilendirilmeyen ve belgesi olmayan maliyeti yasal defterine kaydettiği ve tevkifat yoluyla ödenen kurumlar vergisi iadesi kapsamında haksız olarak iade aldığı yolundaki saptamaları içeren vergi inceleme raporu uyarınca 2016 yılı için re'sen salınan kurumlar vergisi ve tekerrür hükümleri uyarınca artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezası ile alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirildiğinden bahisle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının 2016 yılı için kurumlar vergisi yönünden 7143 sayılı Vergi ve Diğer Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun kapsamında matrah artırımında bulunduğu ve ödemelerini yaptığı ancak sözü edilen Kanun'un 5. maddesinin 1. fıkrasının (ı) bendinde, matrah artırımında bulunan mükelleflerin, yıllık gelir ve kurumlar vergisine mahsuben daha önce ödemiş oldukları vergilerin iadesi ile ilgili taleplerine ilişkin inceleme ve tarhiyat yapılabileceğinin düzenlendiği, 2016 ilişkin işlemlerinin kesinti yoluyla ödenen kurumlar vergisi iade talebi yönünden incelenmesi neticesinde düzenlenen vergi inceleme raporundaki tespitlerin değerlendirilmesinden, davacının bir kısım maliyet ve hakediş tutarlarına ilişkin olarak yasal defter ve belgeleri üzerinden eleştiri konusu yapılan tutarların kurumlar vergisi matrahına ilave edildikten sonra davacının 5.653.844,28 TL zarar ettiğinin tespitine rağmen hukuken itibar edilebilir bir neden sunulmaksızın şirketin zarar etmesinin ticari teamüllere aykırı olduğu belirtilerek saptanan hasılat üzerinden %20 oranında kâr hesaplanması neticesinde ulaşılan matrah üzerinden yapılan tarhiyatta ve kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu vergi ve cezalar kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı şirketin bir kısım hasılatını 2016 yılına ilişkin yasal defterlerine kaydetmediği ve beyan etmediği, ilgili yılın maliyetiyle ilişkilendirilemeyen ve belgesi olmayan maliyeti yasal defterlerine kaydederek vergi matrahının azalmasına sebebiyet verdiği, inşaat taahhüt ve onarım işlerinin maliyet kalemlerini vergi matrahının doğru ve kesin olarak tespitine imkan vermeyecek şekilde kaydederek vergi matrahını azalttığı, bir kısım alımlarını sahte fatura ile belgelendirdiğinin somut tespitlerle ortaya konulduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Kararın hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1. Temyiz isteminin reddine, 2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA, 3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 23/06/2025 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.