Danıştay 3. Daire 2023/6918 E. 2025/3051 K.

T.C. D A N I Ş T A Y ÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No : 2023/6918 Karar No : 2025/3051

TEMYİZ EDEN (DAVACI) : ... Turizm ve İnşaat Dış Ticaret Limited Şirketi VEKİLİ : Av. ...

KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/... VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU:...Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ...... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ: Dava konusu istem: Motorlu araç alım satımı faaliyetiyle iştigal eden davacı adına, muhteviyatı itibari ile yanıltıcı belge düzenlemek suretiyle paravan firmalara ilk iktisap öncesi gerçek satış bedelinden daha düşük bedelle muvaazalı araç satışı yaparak katma değer vergisi matrahını aşındırdığı yolunda saptamaları içeren vergi tekniği raporu uyarınca tanzim edilen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2016 yılının Ağustos, Eylül, Kasım ve Aralık dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının araç satışı yaptığı, ... Yapı Hafriyat Nakliyat Elektrik Plastik Temizlik Oto Parçaları Limited Şirketi, ..., ..., ..., ... Otomotiv Tekstil Inşaat ve Dış Ticaret Limited Şirketi, ... Otomotiv İnşaat Ticaret Limited Şirketi ile ... Kimyasal Endüstriyel Ürünler Kozmetik Paketleme İmalat İthalat İhracat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi hakkında idarece yapılan tespitlerden, bu firmaların araç alım satımını gerçekleştirebilecek gerçek bir ticari faaliyetlerinin olmadığı, kayıt ve tescile tabi araçların ilk iktisabında düşük katma değer vergisi ödemek için kurulmuş paravan firmalar olduğu anlaşıldığından, bu firmalara düzenlenen faturaların muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge olarak değerlendirilmesi suretiyle yapılan dava konusu tarhiyatta ve söz konusu fiil 213 sayılı Kanun'un 359. maddesi kapsamında olduğundan üç kat vergi ziyaı cezası kesilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Hakkında düzenlenen raporda özel tüketim vergisi yönünden eleştirilecek bir husus bulunmadığının tespit edilmiş olduğu, ilgili firmalara yapılan satışın gerçek bir araç satışı olduğu, salınan özel tüketim vergisi bulunmadığından aynı kaynaktan gelen katma değer vergisi tarhiyatının hukuka aykırı olduğu, araç satışlarına ilişkin bedellerin banka aracılığıyla tahsil edildiği, ilgili firmaların özel tüketim vergisi matrahını aşındırmak üzere kurulan firmalar olduğunun bilmesinin mümkün olmadığı, haksız ve hukuka aykırı olarak salınan cezalı verginin kaldırılması gerektiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1. Temyiz isteminin reddine, 2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA, 3.Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına, 4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 24/06/2025 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.