Yargıtay · Hukuk Genel Kurulu

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 2025/609 E. 2025/887 K. – Tazminat

Konu: Tazminat

Mahkeme
Yargıtay
Daire
Hukuk Genel Kurulu
Esas No
2025/609
Karar No
2025/887
Karar Tarihi
Konu
Tazminat

MAHKEMESİ : Yargıtay 4. Hukuk Dairesi (İlk Derece Mahkemesi Sıfatıyla) EK KARAR TARİHİ : 18/06/2025 SAYISI : 2023/52 E., 2024/75 K.

1. Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı Yargıtay 4. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla yapılan yargılama sonunda davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. 2. Kararın davacı tarafından temyizi üzerine Özel Dairece ek karar ile davacının temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiş, ek karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği düşünüldü: I. YARGILAMA SÜRECİ Davacı İstemi 4. Davacı dava dilekçesinde; Ankara Bölge İdare Mahkemesi 3. İdari Dava Dairesinin, idare mahkemelerince verilen bir kısım iptal talebi kararlarının istinaf incelemesini yaptığını ve istinaf taleplerinin reddine karar verdiğini, verilen bu kararlar nedeniyle zarar gördüğünü ve sahibi olduğu şirketin mahkemelerce batırıldığını, kendisinin ve şirketinin tüm hak ve hukukunun yok edildiğini, şirketinin içinin boşaltıldığını, mahkemelerce verilen ret kararları nedeniyle vekâlet ücretine hükmedildiğini ileri sürerek 150.000,00 TL maddi ve 250.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı Cevabı 5. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımı süresi dolduktan sonra açıldığını, davacı tarafça iddianın somutlaştırılması yükümlülüğünün yerine getirilmediğini, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 46. maddesinde tahdidi olarak sayılan sorumluluk koşullarının oluşmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Özel Daire Kararı 6. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 24.09.2024 tarihli ve 2023/52 Esas, 2024/75 Karar sayılı kararı ile; "...Dosya kapsamından; davacıya ön inceleme oturumunda HMK’nın 119. maddesi uyarınca somutlaştırma yükümlülüğünün yerine getirilmesi için 2 haftalık kesin süre verildiği, yine 30/04/2024 tarihli oturumda ise davacının adli yardım talebi üzerine sosyal ve ekonomik durumuna ilişkin toplanan bilgi ve belgeler ile dosya kapsamı dikkate alınarak adli yardım talebinin itiraz yolu açık olmak üzere reddine karar verildiği, davacının itirazı üzerine Yargıtay 5. Hukuk Dairesi’nin 20/05/2024 gün, 2024/1 D.iş esas, 2024/1 D.iş karar sayılı kararı ile itirazın kesin olarak reddedildiği, verilen kesin süreye ve ihtarata rağmen süresi içerisinde başvuru ve peşin harcının yatırılmadığı anlaşılmıştır. HMK'nın 336. maddesinin (2) numaralı fıkrası uyarınca adli yardım talebinde bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandırdığı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. Davacının sosyal ve ekonomik durumuna ilişkin bilgi ve belgeler, talep dayanaklarını açıkça göstermemiş olması dikkate alınarak adli yardım talebi kabul edilmemiştir. Davacının adli yardım talebinin reddine dair karara yönelik itirazı ise Yargıtay 5. Hukuk Dairesi'nin 20/05/2024 gün ve 2024/1 D.iş sayılı kararı ile kesin olarak reddedilmiştir. Harçlar Kanunu'nun 27/3 ve 32. maddeleri uyarınca yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemlerin yapılamayacağı öngörülmüş olup, somut olayda davacının kendisine yapılan ihtar ve verilen kesin süreye rağmen yargılama harçlarını yatırmadığı anlaşılmakla davanın açılmamış sayılmasına karar vermek gerekmiştir. HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere; 1-Davacı tarafa verilen kesin süreye rağmen dava harcının ikmal edilmemiş olduğu anlaşıldığından davanın AÇILMAMIŞ SAYILMASINA, 2-Alınması gerekli 427,60-TL maktu harcın davacıdan alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 3-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Ücret Tarifesi uyarınca reddedilen maddi tazminat davası yönünden 32.000,00 TL; reddedilen manevi tazminat yönünden 32.000,00 TL olmak üzere toplam 64.000,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 4-HMK'nun 335/1. maddesi uyarınca adli yardım yargılama giderlerinden geçici koruma sağladığından hazineden karşılanan 19 adet tebligat gideri olan 1.579,00-TL'nin davacıdan alınarak hazineye gelir kaydedilmesine,…” karar verilmiştir. Kararın Temyizi 7. Özel Daire kararı süresi içinde davacı tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmiştir. Hukuk Genel Kurulu Kararı 8. Hukuk Genel Kurulunun 26.03.2025 tarihli ve 2025/4-101 Esas, 2025/206 Karar sayılı kararı ile, davacının Özel Dairenin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararına itiraz ettiği ve Yargıtay 5. Hukuk Dairesince verilen adli yardım talebinin reddine ilişkin kararın HMK'nın 337/2. maddesi gereğince kesinleştiği, kararın kesinleşmesinden sonra davacı tarafından kanun yoluna başvuru sırasında önceki aşamalardan farklı malî durumunu gösterir belge sunulmadığı, bu durumda, Özel Dairece davanın açılmamış sayılmasına karar verildiğinden kanun yoluna başvururken temyiz yoluna başvurma ve maktu temyiz karar harçları ile temyiz gider avansının yatırılması gerektiği, bunun ise yüklü bir miktar olmadığı, davacının kendisinin ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğunu ispatlayamadığı gerekçesiyle adli yardım talebinin reddine ve HMK'nın 366. maddesi yollaması ile aynı Kanun'un 344. maddesine göre işlem yapılmak üzere dosyanın Özel Daireye geri çevrilmesine karar verilmiştir. 9. Hukuk Genel Kurulunun geri çevirme kararı sonrasında Özel Dairece temyiz harçlarının yatırılması için düzenlenen bir haftalık kesin süreli muhtıra 21.05.2025 tarihinde davacıya usulüne uygun olarak tebliğ edilmiştir. Davacı yasal süre içerisinde temyiz harçlarını yatırmamıştır Özel Daire Kararı 10. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 18.06.2025 tarihli ve 2023/4-52 Esas, 2024/75 Karar sayılı ek kararı ile; "....Davacı tarafından hakimlerin hukuki sorumluluğuna dayalı olarak maddi ve manevi tazminat isteminde bulunulduğu, yargılama sonucunda davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği, davacının 31/10/2024 tarihinde verdiği dilekçe ile adli yardım talepli olarak kararı temyiz ettiği, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26/03/20 25... /4-1 01... /206 sayılı kararında; adli yardım talebinin reddine karar verildiği, davacıya temyiz başvurma harcı ve maktu temyiz karar harcını ikmal etmesi için muhtıra çıkarılması, kesin süre içinde harç yatırıldığı takdirde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesi, süresi içinde harç yatırılmadığı takdirde HMK'nın 366'ncı maddesi yollamasıyla HMK'nın 344'üncü maddesi gereğince davacının temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmesi gerektiği belirtilerek dosyanın geri çevrildiği, Dairemizce çıkarılan 02/05/2025 tarihli muhtıranın, davacıya 21/05/2025 tarihinde tebliğ edildiği, ancak temyiz harçlarının ödenmediği anlaşılmıştır. Hal böyle olunca; HMK’nın 366 maddesi yollamasıyla 344/1 maddesi uyarınca temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar vermek gerekmiştir. H Ü K Ü M : Yukarıda yazılı bulunan gerekçelerle; 1-Temyiz harcını süresinde yatırmadığından davacının HMK 366. madde yollaması ile HMK 344/1 madde uyarınca TEMYİZ İSTEMİNDEN VAZGEÇMİŞ SAYILMASINA, 2-Ek kararın taraflara tebliğine,..." karar verilmiştir. 11. Özel Dairenin 18.06.2025 tarihli ek kararına karşı davacı tarafından süresinde adli yardım talepli temyiz başvurusunda bulunulmuştur. II. GEREKÇE 12. Davacının adli yardım talebi Hukuk Genel Kurulunun 26.03.2025 tarihli ve 2025/4-101 Esas, 2025/206 Karar sayılı kararı ile reddedilmiş ve HMK’nın 366. maddesi yollamasıyla aynı Kanun’un 344. maddesi gereğince işlem yapılmak üzere dosyanın Yargıtay 4. Hukuk Dairesine geri çevrilmesine karar verilmiştir. Özel Dairece, temyiz harçlarının yatırılması için davacıya bir haftalık kesin süreli muhtıra gönderilmiş ve muhtıra 21.05.2025 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmesine rağmen yasal süre içerisinde temyiz harçları yatırılmamıştır. Bunun üzerine Özel Dairenin 18.06.2025 tarihli ve 2023/52 Esas, 2024/75 Karar sayılı ek kararı ile davacının temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir. 13. Hâl böyle olunca, yapılan açıklamalara, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bilgi ve belgelere, Daire kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre usul ve yasaya uygun olduğu tespit edilen Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 18.06.2025 tarihli ve 2023/52 Esas, 2024/75 Karar sayılı ek kararın onanması gerekir. III. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davacının temyiz itirazlarının reddi ile Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 18.06.2025 tarihli ve 2023/52 Esas, 2024/75 Karar sayılı ek kararın ONANMASINA, 25.12.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.

Atıf: Yargıtay Hukuk Genel Kurulu, E. 2025/609, K. 2025/887, T. 25.12.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-hukuk-genel-kurulu-2025-609-e-2025-887-k-4516dd6aaf33