Yargıtay · 9. Hukuk Dairesi

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2026/88 E. 2026/2478 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/88
Karar No
2026/2478
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 47. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/2589 E., 2025/1917 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 14. İş Mahkemesi TARİHİ : 01.06.2022 SAYISI : 2020/88 E., 2022/352 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait işyerinde 01.12.2006 tarihinde ".. .." olarak çalışmaya başladığını, son olarak ".. .. .. .." sıfatıyla görevlendirildiğini, fazla çalışma ücretlerinin ödenmemesi sebebiyle .. ... Noterliğinin 30.12.2019 tarihli ihtarnamesiyle iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla çalışma ücreti ve başarı priminin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde;davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacının banka nezdinde alabileceği herhangi bir fazla çalışma ücreti ve başarı primi alacağının bulunmadığını, davacının ihtarnamesinin istifa mahiyetinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalı işyerinde 13 yıl 9 ay çalıştığı, davacının işçilik alacakları bulunduğundan iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiği ve kıdem tazminatına hak kazandığı, davacının fazla çalışma yaptığına ilişkin iddiasının tanık beyanlarına göre ispatlandığı ancak bu çalışmaların karşılığının ödenmediğinin anlaşıldığı, başarı primi ve yıllık izin ücreti talebinin de yerinde olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Davacının müvekkili banka nezdinde alabileceği herhangi bir fazla çalışma ücreti alacağının bulunmadığını, dolayısıyla davacının ihtarnamesinin ancak istifa mahiyetinde olduğunu, 2. Davacının fazla çalışması olduğu kabul edilse dahi davacının satış primi de aldığını ve Yargıtay kararları uyarınca anılan satış priminin de fazla çalışmanın karşılığı olduğunu, 3. Dosyaya sunulan yıllık izin talep formlarından anlaşılacağı üzere davacı tarafından tüm yıllık izinlerin kullanıldığını, 4. Davacının alabileceği herhangi bir başarı primi alacağının bulunmadığını, ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, davacının iş sözleşmesini haklı sebeple feshedip feshetmediği, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti ve başarı primi alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 23.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2026/88, K. 2026/2478, T. 23.03.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-hukuk-dairesi-2026-88-e-2026-2478-k-b618f11113fa