Yargıtay · 9. Hukuk Dairesi

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2026/6840 E. 2026/5159 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/6840
Karar No
2026/5159
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi SAYISI : 2026/95 E., 2026/754 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 18. İş Mahkemesi SAYISI : 2024/589 E., 2025/279 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 08.02.2012-21.08.2024 tarihleri arasında çağrı merkezi personeli olarak asıl işveren ve alt işverenlikler bünyesinde çalıştığını, iş sözleşmesi devam ederken 21.10.2023 tarihinde evlendiğini ve Kuruma vermiş olduğu dilekçe ile evlilik sebebiyle 21.08.2024 tarihinde işten ayrıldığını, ancak kıdem tazminatının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP 1. Davalı ... Başkanlığı (Türk Patent Kurumu) vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurumun personel çalıştırılmasına dayalı çağrı merkezi hizmet alımları kapsamında olan davacı bakımından kıdem tazminatı hususunda bir sorumluluğu bulunmadığını, dava ile talep edilen kıdem tazminatından iş sözleşmesine taraf olan alt işverenlerin sorumlu olduğunu, kendilerinin ihale makamı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. 2. Davalı ... Otomotiv İletişim Tekstil San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. (... Şirketi) vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'i ve husumet itirazında bulunduklarını, kıdem tazminatı talebinden müvekkili Şirketin sorumluluğu bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının 08.02.2012-21.08.2024 tarihleri arasında Türk Patent Kurumu nezdinde çağrı elemanı olarak çalıştığı, bu süre zarfında ... Uydu Haberleşme Kablo TV ve İşletme AŞ ile diğer şirketlerin işçisi sıfatıyla Türk Patent Kurumu için yapılan santral destek hizmet alımı sözleşmesi kapsamında işi ve işyeri değişmeksizin kesintisiz çalışmasını sürdürdüğü, iş sözleşmesinin evlilik nedeniyle sona erdiği, davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunduğu ve davacının kıdem tazminatının tamamından son alt işverenin de sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; başvuruların esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri 1. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; a. Davacının alacaklarından davalının sorumlu olmadığını, b. Faiz türünün hatalı belirlendiğini ileri sürmüştür. 2. Davalı ... Şirketi vekili temyiz dilekçesinde; a. Davacının alacaklarından davalı Kurumun sorumlu olduğunu, b. Davacının tüm çalışma döneminden davalı Şirketin sorumlu tutulamayacağını, davalının sorumluluğunun sadece kendi çalıştırdığı dönem ile sınırlı olması gerektiğini, c. Zamanaşımı def'inin dikkate alınmadığını, d. Davacının giydirilmiş ücretinin hatalı hesaplandığını, e. Faiz türü ve başlangıç tarihinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, dava konusu kıdem tazminatına hak kazanılıp kazanılmadığı, davalıların kıdem tazminatından sorumluluğu, hesaba esas ücretin tespiti, zamanaşımı ve faize ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 04.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2026/6840, K. 2026/5159, T. 04.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-hukuk-dairesi-2026-6840-e-2026-5159-k-2eeaa9d0052f