Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2026/6658 E. 2026/5160 K.

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/2151 E., 2026/593 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 4. İş Mahkemesi SAYISI : 2021/693 E., 2023/115 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin sendika üyesi olduğunu, davacının kadroya alınmadan önce uzun yıllar geçici işçi statüsünde çalıştığını, daha sonra kadroya alınma suretiyle çalışmaya devam ettiğini, toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre hakları belirlenirken geçici işçi statüsünde çalıştığı dönemlerin değerlendirilmediğini, toplu iş sözleşmesi hükümlerinin doğru uygulanmaması nedeniyle ücretlerinin ve sosyal haklarının eksik ödendiğini iddia ederek fark ücret, ağır vasıta tazminatı, ilave tediye, akdi ilave tediye, iş güçlüğü tazminatı, yıpranma tazminatı ve hizmet teşvik primi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalı Kurum tarafından davacıya ödemelerin doğru olarak yapıldığını, herhangi bir eksik ödeme bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI 1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ücretlerin ödendiğinin ispat yükünün davalı işverende olduğu, dosya kapsamında ibraz edilen toplu iş sözleşmesi kapsamında davacıya ödenmesi gereken ücret ile davacıya ödenen ücretlerin hesaplanarak ödendiği, davacının fark alacağının bulunmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir. 2. Kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine İlk Derece Mahkemesinin 24.05.2023 tarihli ek kararı ile istinaf başvurusunun miktardan reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen asıl ve ek kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının alacaklarının hesaplanmadığı, kesinlik sınırı bakımından alacağın tamamı belirlenemediğinden kararın kesinlik sınırının altında kaldığından söz edilemeyeceği ve karara karşı istinaf yolunun açık olduğu, İlk Derece Mahkemesinin 24.05.2023 tarihli ek kararının usul ve kanuna aykırı olduğu, davanın tespit davası olarak açılmadığı, alacak davası olduğu, dava değerinin 35,00 TL olduğu ve davanın reddine karar verilen Mahkemece reddedilen miktarla sınırlı olarak vekâlet ücretine hükmedilmesinde hata bulunmadığı, davacı vekilinin talep ettiği tüm alacakların arabulucuk son tutanağında da yer aldığı gerekçeleriyle İlk Derece Mahkemesinin 24.05.2023 tarihli ek kararının kaldırılmasına, davalının asıl karara yönelik istinaf başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Vekâlet ücretinin hatalı olduğunu, 2. Dava konusu alacakların arabuluculuk görüşmelerine konu edilmediğini, 3. Belirsiz alacak davası açılamayacağını ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, davanın türü, arabuluculuk dava şartı ile vekâlet ücretine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 04.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.