Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2026/6790 E. 2026/5158 K.

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/2086 E., 2026/523 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 9. İş Mahkemesi SAYISI : 2023/239 E., 2025/248 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 02.05.2000-30.03.2023 tarihleri arasında, davalı bünyesinde operatör olarak çalıştığını, davacının fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil günlerindeki çalışmalarının karşılığının ödenmediğini, kullanamadığı yıllık izinleri bulunduğunu, emeklilik sebebiyle iş sözleşmesinin sona erdiğini ancak kıdem tazminatının da ödenmediğini ileri sürerek; kıdem tazminatı, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili ile yıllık ücretli izin alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın öncelikle zamanaşımı, hak düşürücü süre, görev, yetki ve husumet nedenleriyle reddini talep ettiklerini, davacının davalının işçisi olmadığı gibi işi yaptığı yerin davalıya bağlı olması dışında davalı ile işçi arasında ne bir iş sözleşmesi ne de bir hukuki bağlantı bulunduğunu, dava dışı şirketlerin çalıştırdığı işçilerin tüm ücret ve masraflarından sorumlu olduğunu, davacının çalıştığı süre zarfında yıllık ücretli izinlerinin büyük kısmını kullandığını savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; emeklilik nedeniyle iş sözleşmesini fesheden davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, fesih sonrası ücret alacağına dönüşen bakiye yıllık ücretli izin alacağının bulunduğu, davacının alacaklarından asıl işveren olarak davalının sorumlu olduğu, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının ise bulunmadığı gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Davacının alacaklarından davalının sorumlu olmadığını, 2. Davacının yıllık ücretli izinlerinin büyük çoğunluğunu kullandığını ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, davacının kıdem tazminatı ile yıllık ücretli izin alacağının bulunup bulunmadığına ve davalının bu alacaklardan sorumluluğuna ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 04.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.