Yargıtay · 9. Hukuk Dairesi

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2026/6209 E. 2026/5316 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/6209
Karar No
2026/5316
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/1429 E., 2025/1742 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 3. İş Mahkemesi SAYISI : 2019/584 E., 2022/612 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin çuval imalat usta başı olarak davalı işyerinde 01.01.1994 - 01.04.2019 tarihleri arasında fasılalı olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı neden bildirilmeden feshedildiğini, ücretinin aylık net 5.000,00 TL olduğunu, işverence yemek ve yol giderinin karşılandığını, dinî bayramlarda yarım brüt ücret kadar yardım yapıldığını, müvekkilinin 08.00-22.00 saatleri arasında çalıştığını, hafta tatilleri ile ulusal bayram ve genel tatillerin tamamında çalıştığını, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık ücretli izin alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının iş sözleşmesinin 06.03.2018 tarihinde kıdem ve ihbar tazminatı ödenmek suretiyle feshedildiğini, davacının en son 09.02.2015-06.03.2018 tarihleri arasında dokuma sorumlusu olarak çalıştığını, iddia edilen hizmet süresine ve göreve ilişkin iddialara itiraz ettiklerini, davacının bahsi geçen çalışma dönemine ilişkin 16.655,22TL kıdem ve ihbar tazminatı ödendiğini, davacının haftalık toplam çalışma süresinin 45 saat olduğunu, haftada bir gün hafta tatili yaptığını, işyerinde fazla çalışma olmadığını, nadiren fazla çalışma yapılmış ise de karşılığının zamlı olarak ödendiğini, ulusal bayram ve genel tatillerde çalışma olmadığını, ücretlerin bankadan ödendiğini, elden ödeme olmadığını, davacının vasıfsız işçi olduğunu, işyerinde prim, ikramiye, bayram yardımı gibi ek ödemeler yapılmadığını, davacının yıllık ücretli izinleri kullandığını, taleplerin zamanaşımına uğradığını, faiz türü ve faiz başlangıç tarihlerine itiraz ettiklerini savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacının davalı işyerinde 01.11.1994-07.03.2002, 01.08.2002-27.11.2013, 05.06.2014-23.08.20 14... .02.2015-06.03.2018 tarihleri arasında dokumacı olarak çalıştığı, avans olarak yapılan ödemelerin mahsup edildiği, davacının fazla çalışma yaptığı, ulusal bayram ve genel tatiller ile hafta tatillerinde çalıştığı, kullandırılmayan yıllık izinleri olduğu, ücretlerinin ödenmediği gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Mahkemece hizmet süresinin doğru tespit edildiği, davalı tarafından ödenen 13.000,00 TL'nin davacı tarafından kıdem ödemesi olduğunun kabul edildiği, bu nedenle avans olarak kabul edilerek faiziyle birlikte mahsubu gerektiği, zamanaşımı def'inin dikkate alınması gerektiği gerekçeleriyle istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek, İlk Derece Mahkemesi kararı ortadan kaldırılarak yeni hüküm kurmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri 1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; a. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından ek raporun son alınan rapor olması sebebiyle hükme esas alınmasının hatalı olduğunu, b. Bilirkişi raporunda işçilik alacakları hesaplanırken işlemiş faizler hesaplamaya dâhil edilmediğinden ve faizin ise icra takibi hazırlanırken alacağa ek bir alacak kalemi gibi dâhil edilmesi gerektiğinden davalı tarafça yapılan 13.000,00 TL ödemenin faiziyle mahsup edilmesinin hatalı olduğunu, c. Yıllık izin belgelerinin süresinde sunulmadığı için hükme esas alınamayacağını, ileri sürmüştür. 2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; a. Mahkemece ödenen çek bedelinin mahsubu ile yetinilmesinin hatalı olduğunu, önceki dönemlerin tasfiye edilip edilmediğinin araştırılması gerektiğini, b. Davacının fasılalı şekilde çalıştığını, her dönemin tasfiye edilip edilmediğinin araştırılması gerektiğini, 01.11.1994 - 07.03.2002 tarihleri arasındaki çalışmanın zamanaşımına uğradığını, c. Davacının 01.08.2002 - 27.11.2013 tarihleri arasındaki çalışmasının tüm alacakları ödenerek sona erdiğini, diğer çalışma dönemlerinde ise kıdem ve ihbar tazminatı ile tüm işçilik alacaklarının ödendiğini, ç. Davacının son olarak 09.02.2015-06.03.2018 tarihleri arasında çalışması olduğunu, bu çalışma döneminde ilişkin ödeme belgelerinin sunulduğunu, d. İşyerinde 3 vardiya ile çalışıldığını, fazla çalışma yapılmasının mümkün olmadığını, işyeri kayıtlarının esas alınması gerektiğini, e. Ücret tespitinin hatalı olduğunu, yemek bedelinin hatalı tespit edildiğini, f. Yıllık izinlerin kullandırıldığını, g. Zamanaşımı def'inde bulunduklarını ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, iş sözleşmesinin feshi, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili ve yıllık ücretli izin alacakları ile zamanaşımına ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalıya yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 08.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2026/6209, K. 2026/5316, T. 08.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-hukuk-dairesi-2026-6209-e-2026-5316-k-09e1ec9715d1