Yargıtay · 9. Hukuk Dairesi
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2026/546 E. 2026/2458 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 9. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2026/546
- Karar No
- 2026/2458
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/2301 E., 2025/2813 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Manavgat 2. İş Mahkemesi SAYISI : 2024/657 E., 2025/143 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 10.07.2010-20.08.2024 tarihleri arasında davalı yanında reyon görevlisi olarak çalıştığını, ödenmeyen işçilik alacakları ve çalışma şartlarındaki olumsuzluklar nedeniyle iş sözleşmesini kendi isteğiyle feshettiğini, sendika üyesi olduğunu, işyerinde yemek verildiğini, fazla çalışma yaptığını, kendi mağazası dışında da envanter sayımlarına katıldığını, yıllık izinlerinin rızası dışında bölündüğünü, hafta tatillerinde çalıştırıldığını, ücretinin ödenmediğini, müvekkiline görev tanımı dışında işler yaptırıldığını, ikramiye ve primlerinin ödenmediğini, gece çalışması yaptırıldığını belirterek kıdem tazminatı ve fazla çalışma ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacıya ödemelerinin banka yoluyla yapıldığını, taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesi gereğince denkleştirme esasına göre çalışma yapıldığını, fazla çalışma ücretinin ödendiğini, bu durumun bordrolar ile sabit olduğunu, davacının, iş sözleşmesini istifa ederek kendi isteği ile feshettiğini, 270 saatlik fazla çalışmanın ücrete dâhil olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının ödenmeyen fazla çalışma alacağı olduğu, bu hususun haklı fesih sebebi olduğu, davacının fazla çalışma yaptığı ve ücretlerinin ödenmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek, fazla çalışma alacağından önce indirim yapılması sonrasında yapılan ödemelerin mahsubu gerektiği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması suretiyle yeniden esas hakkında kurulan hükümde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Zamanaşımı def'inde bulunduklarını, 2. Bilirkişi tarafından salt tanık beyanları ile hesaplama yapılmasının hatalı olduğunu, 3. Taleple bağlılık ilkesinin dikkate alınmadığını, 4. Tanık beyanları arasındaki çelişkinin giderilmediğini, 5. Davacının kıdem tazminatına hak kazanmadığını ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık; iş sözleşmesinin feshi, fazla çalışma ücret alacağının ispatı ile hesaplanması ve zamanaşımı noktalarında toplanmaktadır.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 23.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.