Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2026/2322 E. 2026/4926 K.

MAHKEMESİ : Denizli Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/1422 E., 2025/1923 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. İş Mahkemesi SAYISI : 2024/215 E., 2025/155 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işyerinde 07.08.2010 - 31.03.2024 tarihleri arası mağaza müdürü olarak çalıştığını, davacının son aylık net ücretinin 31.000,00 TL olduğunu, ücrete ek her ay prim, yemek, yol yardımı ve ek ödemeler yapıldığını, davacının 26.03.2024 tarihinde evlendiğini, davacı tarafından davalıya gönderilen 27.03.2024 tarihli ihtarname ile evlendiğini, iş sözleşmesini 31.03.2024 tarihinde sonlandırmak istediğini, iş sözleşmesinin evlilik dolayısıyla sonlanması üzerine hak ettiği kıdem tazminatının ödenmesini istediğini, davalının kıdem tazminatını ödemediğini ileri sürerek kıdem tazminatı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; alacağın zamanaşımına uğradığını, davacının 6 günlük süre içerisinde fesih hakkını kullanmadığını, davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğine ilişkin ileri sürdüğü hususların gerçeği yansıtmadığını, iş sözleşmesini istifa etmek suretiyle sona erdirdiğini, istifa eden davacının kıdem tazminatına hak kazanmasının mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacıya ait işten ayrılış bildirgesinde çıkış kodunun Kadın işçinin evlenmesi Kod (13) olarak bildirildiği kadın işçinin fesih hakkının, evlilik tarihinden itibaren başladığı, davacı işçinin evlendiği ve fesih hakkını evlendiği tarihten itibaren bir yıllık süre içerisinde kullandığı, kıdem tazminatının davacıya ödenmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Davacının iş sözleşmesini istifa ederek sonlandırması nedeniyle kıdem tazminatına hak kazanamayacağını, 2. Bilirkişi raporunun varsayımlara dayanarak ve davacı iddiaları esas alınarak hazırlandığını, hükme esas alınamayacağını, davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı hususlarına ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 01.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.