Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2026/1332 E. 2026/3553 K.

MAHKEMESİ : Denizli Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/2976 E., 2025/1874 K.

DAVA TARİHİ : 27.07.2023 İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli 2. İş Mahkemesi SAYISI : 2025/16 E., 2025/291 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Şirket yetkilisi tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalıya ait maden ocaklarında 02.09.2019-15.06.2023 tarihleri arasında daimi nezaretçi olarak çalıştığını, iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini, müvekkiline aylık ücret ödenmediğini, yıllık ücretli izin hakkının kullandırılmadığını ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin ve ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı Şirket yetkilisi cevap dilekçesinde; davacının ücretlerinin 2022 yılı Nisan ayı sonuna kadar eksiksiz şekilde elden ödendiğini, 2022 yılı Mayıs ayından itibaren ise davacının hafriyat konusunda iş yapmak üzere dava dışı M.İ. ile anlaştığını, davalı Şirketin, davacıya ve M.İ'ye fatura karşılığında hafriyat işi yaptırdığını, davacının tüvanan kömür çıkartıp alacağını aldığını, işyerindeki kömürlerin davacının bilgisi dâhilinde S.Ö. ve M.İ. tarafından çalındığını, sahte faturalar düzenlendiğini, davacının Şirketi zarara uğrattığını savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının hiç ücret almadan çalıştığını iddia ettiği, davalının ise ücretlerin elden ödendiğini savunduğu ancak ödemeye ilişkin kayıt, belge sunmadığı, davacının ücrete ilişkin beyanın alındığı, bilirkişi raporu ile ücret alacağının hesaplanarak bu hesaplamadan ... Kurumu tarafından ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin mahsup edildiği, davacının toplam 42 günlük yıllık ücretli izin alacağı olduğunun tespit edildiği belirtilerek kıdem tazminatına ilişkin davanın tefrikine, yıllık ücretli izin ve ücret alacaklarına ilişkin davanın ise kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Şirket yetkilisi tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalıya ait işyerinde 02.09.2019-15.06.2023 tarihleri arasında 4857 sayılı İş Kanunu'na tâbi iş sözleşmesiyle daimi nezaretçi olarak çalıştığının sabit olduğu, davacının hizmet döküm cetvelinde ücretsiz izin olarak bildirilen eksik prim günleri bakımından belge sunulmadığı, bildirim yapılmayan ay bakımından ayrılış bildirgesi olmadığı gibi ... ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğü Ruhsat Denetleme Dairesi Başkanlığının cevabi yazısına göre davacının bu ayda da davalı tarafından işletilen maden sahasında daimi nezaretçi olarak görevine devam ettiğinin anlaşıldığı, istirahat açıklaması ile eksik prim günü bildiriminin ise ihbar önelini altı hafta aşmadığı, davacının uyuşmazlığa konu dönemde, dava dışı işverenlere ait işyerinde de çalışmasının bulunması, davacı ve davalı arasında iş sözleşmesi kurulmasına engel bir durum olmadığı, davacının ücretinin ödendiğine ilişkin davalı tarafça banka kaydı, imzalı belge sunulmadığı, davacının beyanında hiç ücret ödenmediğini ifade ettiği, geçici iş göremezlik ödeneğinin istirahatli olunan gün sayısına isabet eden kısmının mahsup edilmesinin yerinde olduğu, 42 gün yıllık ücretli izin alacağının hüküm altına alınmasının isabetli olduğu, davacının sahte fatura düzenlediğine, stokta bulunamayan kömürlere, maden kaçakçılığı yapıldığına ve benzeri vakıalara yönelik iddiaların ve devam eden soruşturma dosyasının, aylık ücret ve yıllık ücretli izin alacaklarına yönelik uyuşmazlığın çözümünde neticeye bir etkisi olmadığı gerekçeleriyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı Şirket yetkilisi temyiz dilekçesinde; 1. Davacının kayıtlarda daimi nezaretçi olarak gösterilmesine rağmen gerçekte M.İ. ile birlikte maden ocağında alt işveren olarak faaliyette bulunduğunu, yapılan işin hafriyat temizliği ve kömür çıkarma olduğunu, davacının ve M.İ.nin davalı Şirkete masraf olarak gösterdikleri faturaların sahte olduğunun anlaşıldığını, sahtecilik eylemleri sebebiyle başlatılan soruşturmaların devam ettiğini, 2. Davacının ücret almadan çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, 3. Davacının daimi nezaretçi olduğunu, 6 ayrı işyerinde daha çalışmasının mümkün olmadığını, 4. Mahkemenin ücret hesaplaması yaptığı dönemde maden ruhsatının iptal olduğunu ve çalışma yapılamadığını ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkinin hukuki niteliği ile ücret ve yıllık ücretli izin alacaklarının ispatına ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Şirket yetkilisinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 21.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.