Yargıtay · 9. Hukuk Dairesi

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2025/9395 E. 2026/3956 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/9395
Karar No
2026/3956
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/2394 E., 2025/2166 K. DAVA TARİHİ : 16.05.2019 İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 42. İş Mahkemesi SAYISI : 2024/374 E., 2025/328 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Davalı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 28.04.2026 Salı günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir. Duruşma günü davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... duruşmaya katıldılar.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 08.05.2013-31.10.2014 tarihleri arasında davalının ... ... ofisinde tüm projelere bakan satın alma uzmanı olarak çalıştığını, başarı göstermesi üzerine 01.11.2014-31.10.2016 tarihleri arasında Türkmenistan ... şehrindeki tüm projeler için en üst yetkili satın alma müdür yardımcısı olarak görevlendirildiğini, burada aylık net 4.250,00 USD ücret aldığını, ek olarak prim ve ek menfaatlerden faydalandırıldığını, sonrasında Türkiye'ye geri döndüğünü, vaat edildiği gibi terfisi gerçekleştirilerek satın alma şefi olarak 01.11.2016- 22.09.2017 tarihleri arasında çalıştığını, davacının 22.09.2017 tarihinde istifa ettiğini, prim, fazla çalışma ve diğer işçilik alacaklarının ödeneceği söylenmesine rağmen ödeme yapılmadığını ileri sürerek prim, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve ayrımcılık tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının 08.05.2013-31.10.2014 tarihleri arasında Şirketin ... ofisinde satın alma uzmanı olarak, 01.11.2014-01.11.2016 tarihleri arasında Şirketin Türkmenistan'da yürüttüğü projelerde satın alma müdür yardımcısı olarak görev yaptığını, son olarak 01.11.2016-22.09.2017 tarihleri arasında yine ... ofiste satın alma şefi olarak çalıştığını, prim uygulaması bulunmadığını, fazla çalışmaların ücrete dâhil edildiğini, ayrımcılık tazminatı koşullarının oluşmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının Türkiye ve Türkmenistan'daki çalışmalarına ilişkin olarak fazla çalışma yaptığı ve hafta tatilinde çalıştığına ilişkin iddiasının tanık beyanlarına göre ispatlandığı ancak bu çalışmaların karşılığının ödenmediğinin anlaşıldığı, diğer alacak taleplerinin ise yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Davacının üst düzey yönetici olması sebebiyle dava konusu alacaklara hak kazanamayacağını, 2. Yurt dışı çalışmalarına ilişkin olarak beyanına itibar edilen davacı tanığı ile davacının çalışma sürelerinin hesaplanan şekilde örtüşmediğini ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, davacının fazla çalışma ve hafta tatili ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Davacı yararına takdir edilen 40.000,00 TL duruşma vekâlet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 28.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2025/9395, K. 2026/3956, T. 28.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-hukuk-dairesi-2025-9395-e-2026-3956-k-4c47f8b1707e