Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2025/6680 E. 2025/8216 K.

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/1859 E., 2025/1084 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : ... ... 3. İş Mahkemesi SAYISI : 2018/524 E., 2022/66 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2009 yılı Eylül ayından 06.08.2018 tarihine kadar davalıya ait ... plakalı ticari taksisinde şoför olarak çalıştığını, sigorta girişinin 2012 tarihinde yapıldığını, müvekkiline işten ayrıldığında yemek ve yol ücreti dâhil günlük 80,00 TL yevmiye ödendiğini, davacının dinî bayramların ilk 2 günü hariç haftanın her günü hiç tatil yapmadan 15.30'dan sabaha karşı 03.30'a kadar çalıştığını, müvekkilinin haftanın bir günü dinlenmek istediğini işverene beyan ettiğini ancak işverenin müvekkilini 06.08.2018 tarihinde işten çıkardığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının kıdem ve ihbar tazminatı dışında kalan taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacının ticari taksi şoförü olduğunu, müvekkiline ait ...... plakalı araçta 20.03.2013-10.08.2018 tarihleri arasında çalıştığını ve kendisinin taksiyi bıraktığını, işe dönmesinin beklendiğini, aramalara cevap vermemesi nedeniyle sigorta çıkışının yapıldığını, davacının çalışma saatlerini, izin günlerini kendisinin belirlediğini, müvekkilinin günlük yevmiyesini aldıktan sonra davacının kaç para kazandığı, kaç saat veya kaç gün çalıştığının müvekkilini ilgilendirmediğini, bu nedenle iş sözleşmesinden söz edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalının, taraflar arasındaki ilişkinin iş ilişkisi olmadığı savunulmuşsa da dinlenen tanıkların anlatımları itibarıyla davalının araçta fiilî bir çalışmasının olmadığının ve davacının yevmiye karşılığı çalıştığının anlaşılması karşısında savunmaya itibar edilmediği, Kurum kayıtlarından davacının 06.02.2012-30.10.2012 tarihleri arasında ticari araç statüsünde sigortalı gösterildiğinden davalı tanığı da davacının 2012 yılından itibaren davalının aracında çalıştığını beyan ettiğinden davacının 06.02.2012-06.08.2018 tarihleri arasında çalıştığı, tanıkların müşterek anlatımlarına göre yevmiyesinin 80,00 TL olduğu iddiasına itibar edildiği, son aylık ücretinin brüt 3.357,07 TL olduğu, davalı tarafça devamsızlık savunması yapılmışsa da bu hususa ilişkin devamsızlık tutanağı sunulmadığı, iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiği ispatlanamadığından davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, yıllık izinlerinin kullandırıldığı yıllık izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlanamadığından yıllık izin ücretine hak kazandığı, dinlenen tanık anlatımlarından günlük 3 saat olmak üzere 6 gün çalışılan haftalarda 18 saat, 7 gün çalışılan haftalarda 21 saat olmak üzere fazla çalışma yaptığı, ayda iki hafta tatilinde çalıştığı, dinî bayramların ilk iki günü dışındaki tüm genel tatil günlerinde çalıştığı ancak karşılığının işverence ödenmediği gerekçesiyle %35 indirimle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesinin uyuşmazlık konusu hukuki ilişki ve hususları nitelemesi, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitleri, delilleri takdir ve değerlendirmesi, uyuşmazlığın çözümü için gereken hukuk kurallarını uygulaması, uyuşmazlık konusu hususları gerekçelendirmesi isabetli olup, kamu düzenine aykırı bir husus da tespit edilmediğinden, yerinde bulunmayan istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Davacının belirsiz alacak davası açmakta hukuki yararı bulunmadığını, 2. Taraflar arasında iş ilişkisi değil kira ilişkisi olduğu bu nedenle görevli mahkemenin sulh hukuk mahkemeleri olduğunu, 3. Kira ilişkisi olduğundan talep edilen alacaklara hak kazanılamayacağını ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, davacının iş sözleşmesiyle çalışıp çalışmadığı, talep edilen alacaklara hak kazanılıp kazanılamadığına ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 22.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.