Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2026/1029 E. 2026/2281 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/828 E., 2024/162 K. SUÇ : Sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkumiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

12.02.2023 tarihinde mağdurun kalçasına dokunmak şeklindeki eylemi nedeniyle sanık hakkında Kırklareli Cumhuriyet Başsavcılığınca (Başsavcılık) 11.06.2023 tarihinde iddianame düzenlendiği, iddianamenin Kırklareli 2. Asliye Ceza Mahkemesince kabul edilerek 05.12.2023 tarihinde 2023/331 Esas, 2023/650 Karar sayılı kararıyla sanığa mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

Sanığın aynı eylemi nedeniyle Başsavcılık tarafından 20.12.2023 tarihinde yeniden iddianame düzenlenmiş, bu kez Kırklareli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.02.2024 tarihli ve 2023/828 Esas ve 2024/162 Karar sayılı kararıyla sanığın aynı eylem ve suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1 maddesi uyarınca, 26.12.2025 tarihli ve 94660652-105-39-33548-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.01.2026 tarihli ve KYB-2026/1996 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.01.2026 tarihli ve KYB-2026/1996 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“(...) 5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” şeklinde hüküm çeşitleri tahdidi olarak sayılmış olup, anılan Kanun'un 223/7. maddesinde yer alan “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki hüküm nazara alındığında, aynı eylem nedeniyle yapılan yargılama sonucunda, mükerrer davanın 5271 sayılı Kanun’un 223/7. maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. (...)"

şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE Sanığın aynı mağdura karşı 12.02.2023 tarihli aynı fiili nedeniyle Kırklareli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.12.2023 tarihli ve 2023/331 Esas, 2023/650 Karar sayılı kararıyla mahkumiyet hükmü verilmiş olmasından ötürü 5271 sayılı Kanun'un 223/7. maddesi uyarınca mükerrer davanın reddedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Kırklareli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.02.2024 tarihli ve 2023/828 Esas ve 2024/162 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d bendi uyarınca bozma nedeninin hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektirdiğinden Kırklareli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.02.2024 tarihli ve 2023/828 Esas ve 2024/162 Karar sayılı kararının KALDIRILMASINA,

4. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d bendi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının mükerrer açılması nedeniyle 5271 sayılı Kanun’un 223/7. maddesi gereği REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.03.2026 tarihinde karar verildi.