Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2025/8736 E. 2026/2590 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/308 E., 2025/52 K. SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi. Sanık müdafiinin yerinde görülen duruşmalı inceleme talebine istinaden yapılan duruşmaya belirlenen tarihte gelen olmaması nedeniyle duruşmasız yapılan incelemede gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği işlediği iddiası ile açılan kamu davasında bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın farklı tarihlerde öz kızı olan mağdurenin göğüslerini öpüp okşadığı, birden fazla kez cinsel ilişkiye girdiği kabul edilerek atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Özetle, sanığın üst sınırdan cezalandırılması için hükmün bozulma talebi ile dilekçesinde yer alan diğer hususlara ilişkindir. B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Özetle, etkin soruşturma yürütülmediğine, ve DNA incelemesi yapılmadığına, mağdurenin aşamalardaki beyanları çelişkili olup sanığa iftira attığına, hükmün bozulması talebi ile dilekçesinde yer alan diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/2. maddesi uyarınca temel ceza belirlendikten sonra uygulama sırasına göre öncelikle 5237 sayılı Kanun'un 103/3. maddesi uyarınca hapis cezasının belirlenmesi, mağdure hakkında alınan rapora göre ruh sağlığının bozulması nedeniyle aynı Kanun'un 49/1. maddesi uyarınca hükmedilecek cezada 20 yıla kadar hakkaniyetli bir artırım yapılabileceği gözetilerek 5237 Sayılı Kanun'un 103/6. maddesi gereğince ayrıca hapis cezasının tespit edilmesi ve aynı Kanun'un 103/2 ve 103/3. maddelerine göre belirlenecek ceza üzerinden 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin tatbikiyle bulunacak miktarın aynı Kanun'un 103/6. maddesi ile tespit edilen cezaya ilavesi suretiyle sonuç cezanın belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, kararına yönelik katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Tutukluluk şartlarından bir değişiklik olmadığından tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.04.2026 tarihinde karar verildi.