Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2023/10871 E. 2023/7899 K. – Kişiyi Hürriyeti

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 02.04.2021 tarihli ve 2020/1267 Esas, 2020/1632 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında, Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.01.2020 tarihli ve 2017/307 Esas, 2020/34 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 109 uncu maddesinin ikinci, üçüncü ve beşinci fıkraları ve 62 nci maddesi uyarınca neticeten 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 23.09.2020 tarihli ve 2020/1267 Esas, 2020/1632 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve aynı kanunun 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi uyarınca hükmün katılan kurum lehine verilen vekalet ücretine ilişkin hükmün karardan çıkartılarak yerine "Katılan kurum lehine vekalet ücreti verilmesine yer olmadığına" ibaresinin eklenmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 02.04.2021 tarihli ve 2020/1267 Esas, 2020/1632 Karar sayılı ek kararı ile sanık müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, daire tarafından verilen kararın temyize tabi olmayan, kesin hüküm niteliğinde olduğu gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesi gereği "temyiz başvurusunun reddine" karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Verilen kararın hukuka ve dosya kapsamına ilişkin olmadığına yöneliktir. III. GEREKÇE 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 02.04.2021 tarihli ve 2020/1267 Esas, 2020/1632 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.11.2023 tarihinde karar verildi.