Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2022/8151 E. 2026/3903 K. – Çocuğun Cinsel

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/1368 E., 2021/151 K. SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Suça sürüklenen çocuk hakkında, olay tarihinde temyiz dışı diğer suça sürüklenen çocuklar tarafından 2012 yılı öncesi dönemde maruz kaldığı cinsel istismar eylemlerini babasına söyleyeceğinden bahisle mağduru korkutup halasının evine getirdiğinde halasının ikamete geri dönmesi üzerine son bulan eylemi nedeniyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan beraatine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, beraat kararının hukuka aykırı olduğuna, suça sürüklenen çocuk hakkında üst sınırdan ceza tayini gerektiğine, vekalet ücretine ilişkindir.

III. GEREKÇE Suça sürüklenen çocuk hakkında mağdura cinsel istismarda bulunmak üzere 28.04.2014 tarihinde götürdüğü eve halasının gelmesi üzerine eylemini sonlandırdığı, durumun mağdurun ailesine bildirilmesi üzerine olayın ortaya çıktığı, aynı iddianame kapsamında mağdura yönelik istismar eyleminin uzun süredir cereyan ettiği, 6 yıllık bir süreyi kapsadığı sebebiyle suç tarihinin somut olarak tespitinin mümkün olmadığı, suça sürüklenen çocuğun, sürtünme yolu ile değişik zamanlarda birçok defa suça konu eylemini tekrarladığı iddiası ile açılan kamu davasında yürütülen yargılama neticesinde İlk Derece Mahkemesince temyize konu 28.04.2014 tarihinde tanık Belgin'in evinde geçen olayla ilgili olarak eylemin hazırlık hareketi olarak değerlendirmesi neticesinde suça sürüklenen çocuğun beraatine; 2012 yılı ve öncesinde zincirleme şekilde gerçekleştirildiği kabul edilen eylemler nedeniyle mahkumiyetine kararı verildiği, anılan hükümlerin istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 28.04.2014 tarihinde gerçekleşen eylemle ilgili verilen beraat hükmüne yönelik istinaf başvurusunu esastan reddine, mahkumiyet kararına ilişkin olarak kabule göre fiili işlediği sırada on iki yaşını doldurmuş on beş yaşını doldurmamış kişilerden olması halinde işlediği fiil tarihlerinde üzerine yüklenen fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği yönünde rapor alınması gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulduğundan bahisle hükmün bozularak İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmıştır. Yukarıda açıklanan hukuki süreç bağlamında aynı iddianame ile hakkında ayrıca yargılama yürütülen suça sürüklenen çocuğun aralarında hukuki ve fiili bağlantı bulunan eylemleri ile ilgili yürütülen kamu davalarının birleştirilerek görülmesinde ve delillerin birlikte değerlendirmesinde zorunluluk bulunduğu gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek kurulan söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR Gerekçe bölümlerinde açıklanan nedenlerle katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.05.2026 tarihinde karar verildi.