Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2022/4430 E. 2026/2095 K. – Cinsel Saldırı

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/316 E., 2020/172 K. SUÇ : Cinsel saldırı HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Tevdii

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

1. Orta derecede zeka geriliği olduğu Adli Tıp Kurulu 6. İhtisas Dairesinin 11.06.2014 tarihli rapor ile tespit edilen ve olay tarihinde on sekiz yaşından büyük olan katılan mağdurenin vesayet altına alınıp alınmadığı araştırılıp, vesayet altında olduğu anlaşıldığı takdirde vesayet kararı dosya içerisine alınarak vasisine, aksi halde ise 4271 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 405. maddesine göre tayin edilecek vasiye “Vesayetiniz altında bulunan mağdureye yönelik gerçekleştirilen eylemle ilgili yapılan yargılama neticesinde yokluğunuzda kurulan hükmün mağdureye Baroca tayin edilen vekil tarafından temyiz edilmesine karşılık anılan karardan haberdar olmadığınız anlaşıldığından, ekte gönderilen gerekçeli hükme ilişkin evrakın tarafınıza tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde vekilin temyizine muvafakat etmediğiniz takdirde en yakın mahkeme aracılığıyla Yargıtay 9. Ceza Dairesine yazılı şekilde bilgi verilmesi, aksi takdirde muvafakat ettiğinizin kabul edileceği hususu ihtar olunur” şeklinde tebliğ şerhi içeren İlk Derece Mahkemesi gerekçeli kararı ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının usulünce tebliğiyle tebligat parçasının dosyaya eklenmesi, 2. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 40/2. maddesinde "Devlet, işlemlerinde, ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını ve sürelerini belirtmek zorundadır." ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34/2. maddesinde "Kararlarda, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekilleri belirtilir." şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda, aynı Kanun'un 291/1. maddesinde temyize ilişkin kanuni sürenin belirtilmesinin yanı sıra gerekçeli hükmün tebliğinden itibaren işlemeye başlayan yedi günlük süre içerisinde gerekçeli temyiz dilekçesi verilmesinin zorunlu olduğuna dair karar tarihinde yürürlükte olan 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesinin hatırlatılmadığı ve 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesiyle 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici madde 6/1-e bendi uyarınca anılan 295. maddenin uygulanmaya devam olunduğu nazara alındığında, katılan mağdure vekiline "5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde temyiz nedenlerini bildirir gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içerir tebligat ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının tebliğ edilmesi, Anılan hususların ikmalinden sonra hükmün vasi ve katılan mağdure vekili tarafından süresi içinde gerekçeli olarak temyizi hâlinde temyiz istemleri hakkında ve temyiz edilmemesi halinde ise dosyanın esası hakkında düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 23.03.2026 tarihinde karar verildi.