Yargıtay · 9. Ceza Dairesi

Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2022/12452 E. 2023/389 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Ceza Dairesi
Esas No
2022/12452
Karar No
2023/389
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Silifke Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.09.2013 tarihli ve 2013/2170 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında çocuğun ... istismarı suçundan kamu davası açıldığı, 2. Silifke 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.04.2014 tarihli ve 2013/639 Esas, 2014/210 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun ... istismarı suçundan mahkumiyet kararı verildiği, 3. Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 03.03.2022 tarihli 2021/2259 Esas, 2022/1903 Karar sayılı kararı ile "...mahkemece verilen kısa hükümde müsnet suçtan mahkumiyet kararı verilmesinin ardından hazırlanan gerekçeli kararın kabul ve gerekçe bölümlerinde başka dosyaya ait sanıkların işledikleri suçlara ilişkin kabule yer verildikten sonra hüküm kısmında atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle kabul ile hüküm arasında çelişkiye yol açılması... " gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verildiği, 4. Silifke 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.05.2022 tarihli ve 2022/299 Esas, 2022/687 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun ... istismarı suçundan mahkumiyet kararı verildiği, görülmüştür. 5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 07.09.2022 tarihli ve 9-2022/111596 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiin temyiz isteği; hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir. III. OLAY VE OLGULAR Suç tarihinde sanığın, katılan mağdure ... ...'i kucağına oturtup kalçasını okşaması şeklinde gerçekleşen eyleminde sanığın mahkumiyetine karar verildiği görülmüştür. IV. GEREKÇE 1. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir. Ancak, sanık hakkında çocuğun ... istismarı suçundan açılan kamu davası ile ilgili olarak mahkemece verilen kısa hükümde sarkıntılık suretiyle çocuğun ... istismarı suçundan mahkumiyet kararı verilmesinin ardından hazırlanan gerekçeli kararın kabul ve gerekçe bölümlerinde sanığın "Çocuğun basit ... istismar suçunu" işlediğine ilişkin kabule yer verildikten sonra hüküm kısmında sarkıntılık suretiyle çocuğun ... istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle kabul ile hüküm arasında çelişkiye yol açıldığı görülmüş, bu yönüyle hüküm hukuka aykırı bulunmuş, onama isteyen Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir. 2. Kabule göre de; a) Mahkemece, Dairemizin 03.03.2022 tarihli bozma ilamına uyulup uyulmadığı konusunda bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, b) 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 58-61 inci maddeleri ile ... dokunulmazlığa karşı suçlarla ilgili 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102-105 inci maddelerinde değişiklikler yapılması karşısında, aynı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrasında "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" düzenlemesi nazara alınıp, lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili maddeleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması karşısında mahkemece değerlendirme yapılmaksızın karar verilmesi, hukuka aykırılık olarak değerlendirilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Silifke 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.05.2022 tarihli ve 2022/299 Esas, 2022/687 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi ile 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.01.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2022/12452, K. 2023/389, T. 26.01.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-ceza-dairesi-2022-12452-e-2023-389-k-7ab94a13d410