Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/4686 E. 2023/347 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Diyarbakır 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.02.2015 tarihli ve 2014/606 Esas, 2015/43 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci ve üçüncü fıkrasının (d) bendi ile 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği, Mahkemece yeterli araştırma yapılmadığına, olay yerini gösterir kamera kaydı araştırması yapılmadığına, daha önce işlediği suçlardan dolayı hakkında yeterli delil olmadan hüküm kurulduğuna, vesaire ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesinin Kabulü: Sanığın suç tarihinde saat: 18:00 sıralarında ... civarında yürümekte olan müştekinin arkasından yaklaşarak boğazından tutup elinde bir bıçak bulunduğu halde ''... ile bu işi yaparım'' şeklinde sözler söylediği, bu şekilde müştekiyi kendine doğru çekip eliyle göğsüne ve cinsel organına dokunup sürtündüğü, itekleyerek yere düşürüp kalçasının üstüne abanarak sürtünmeye devam ettiği, daha sonra aniden eylemine son vererek olay yerinden kaçtığı, müştekinin olay sırasında yere düşmesinin etkisiyle dudağından basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde yaralandığı, bu haliyle sanığın üzerine atılı suçu işlediği kabul edilmiştir. IV. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Diyarbakır 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.02.2015 tarihli ve 2014/606 Esas, 2015/43 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.01.2023 tarihinde karar verildi.