Yargıtay · 9. Ceza Dairesi

Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/9812 E. 2024/2708 K. – Cinsel Saldırı

Konu: Cinsel Saldırı

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Ceza Dairesi
Esas No
2021/9812
Karar No
2024/2708
Karar Tarihi
Konu
Cinsel Saldırı

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/314 E., 2015/526 K. SUÇ : Cinsel saldırı HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Beyşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.10.2015 tarihli ve 2015/314 Esas, 2015/526 Karar sayılı kararı ile mevcut deliller değerlendirilerek sanık hakkında, cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Mahkûmiyet kararının yerinde olmadığına, katılanın soyut iddiası dışında sanığın cinsel amaçla dokunduğuna dair başkaca delil bulunmadığına, sanığın dokunmasının cinsel bir amaç taşımadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ve sair hususlara ilişkindir. III. GEREKÇE Yargılama sırasında toplanan deliller, olayın oluş şekli, sanık savunmaları, katılan beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın, katılanın arkasından sarılarak cinsel organını ellemesi şeklinde gerçekleşen eyleminin; ani, kısa süreli ve kesintili gerçekleşmesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 6545 sayılı kanun ile değişik 102 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde düzenlenen sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçunu oluşturduğu anlaşılmakla, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek cinsel saldırı suçundan hüküm kurulması nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Beyşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.10.2015 tarihli ve 2015/314 Esas, 2015/526 Karar sayılı kararında sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.03.2024 tarihinde karar verildi. ...

Atıf: Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/9812, K. 2024/2708, T. 26.03.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-ceza-dairesi-2021-9812-e-2024-2708-k-3aec982a6fe4