Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/9374 E. 2024/283 K.

... MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/349 E., 2015/313 K. KATILAN MAĞDUR : ... SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinde yoksun kılma HÜKÜMLER : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR 1. Sanığın çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mağdurun dudak ve yanağından öpme, kucağına oturtma, arkadan sürtünme iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve dördüncü fıkrası, 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.10.2015 tarihli ve 2015/349 Esas, 2015/313 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. 2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 24.04.2019 tarihli ve 14-2015/368882 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan mağdur vekilinin temyiz isteği; verilen beraat kararının hukuka olan inancın yitirilmesine sebep olduğuna, on iki yaşında bulunan katılan mağdurun iftira atmasını gerektirecek bir hal bulunmadığına ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Olayın intikal şekli ve süresi, suç tarihinde on iki yaşında bulunan katılan mağdurun ve mağdurun annesinin olayın meydana geldiği yer ile eylemin şekline dair aşamalardaki ayrıntılı ve istikrarlı beyanları, bilişsel gelişimi yaşına uygun olan katılan mağdurun görüşme sürecindeki söylemlerinin tutarlı ve samimi olduğuna dair 02.06.2015 tarihli sosyal inceleme raporu, husumet yokluğu, sanığın ağabeyine ait iş yerinde çalışan tanık ...'nın hizmet ilişkisi ve katılan mağdur ile olaydan sonra yaşadığı tartışma karşısında beyanlarının tarafsızlığı hususunda oluşan şüphe ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın müsnet suçu işlediği sabit olduğundan, mahkumiyeti yerine oluşa uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. 2. Kabul ve uygulamaya göre, Dosya kapsamını nazara alınarak, 5271 sayılı Kanun'un 141 inci maddesinin ikinci fıkrası ile 232 nci maddesinin altıncı fıkrası gereğince, kanuna uygun olarak yakalanıp tutuklanan ve beraatine karar verilen sanığın tazminat isteme hakkı bulunduğunun ve tazminatla ilgili başvuru süresi ve merciinin sanığa bildirilmesi ve karara yazılması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur. 3. Bozma gerekçesine göre Tebliğname'de onama isteyen düşünceye iştirak olunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle; Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.10.2015 tarihli ve 2015/349 Esas, 2015/313 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdur vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.01.2024 tarihinde karar verildi. ...