Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/6978 E. 2024/2393 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/1058 E, 2015/399 K SUÇ : Sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR Sanık hakkında cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Bucak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.04.2015 tarihli ve 2014/1058 Esas, 2015/399 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın, sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanığın Temyiz İsteği Suçsuz olduğuna ve kararın yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Mağdurenin suç tarihinde on yedi yaşında olduğuna, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinin uygulanması gerekirken hataya düşüldüğüne ilişkindir. III. GEREKÇE Yargıtayın denetim işlevini yerine getirebilmesi için temyiz incelemesine konu hükmün gerekçe bölümünde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaatin, suç oluşturduğu sabit görülen fiilin ve bunun nitelendirmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, Mahkemece var olan delillerin hangi nedenle hükme esas alındığı ya da alınmadığı belirtilmeden, gerekçede delil değerlendirilmesi yapılmamış olması nedeniyle açıklanan ilkelere uyulmadan hüküm kurulması, 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında hukuka kesin aykırılık hâli olarak saptanmıştır. Kabule göre de; Tüm dosya içeriğine göre, sanığın olay günü on yedi yaşında bulunan katılan mağdureye karşı gerçekleştirdiği eyleminin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesi nedeniyle 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde düzenlenen sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bucak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.04.2015 tarihli ve 2014/1058 Esas, 2015/399 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.03.2024 tarihinde karar verildi.