Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/4594 E. 2023/7212 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2010/140 E, 2014/675 K SUÇLAR : Nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs, silahla tehdit, konut dokunulmazlığının ihlali HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında katılan mağdura yönelik silahla tehdit suçundan açılan dava ile ilgili zamanaşımı içerisinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür. Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.12.2014 tarihli ve 2010/140 Esas, 2014/675 Karar sayılı kararı ile sanığın, katılana yönelik cinsel saldırıya teşebbüsten 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine; silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 07.02.2018 tarihli ve 14-2015/127806 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İsteği Sanığın mağdura yönelik silahla tehdit eylemi nedeniyle ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Sanığın hastalığı nedeniyle işlediği fiile dair davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış olduğuna, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmadığına ve vekalet ücretine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Mahkemece "Müşteki mağdur ve tanık beyanları, ekspertiz raporu, Adli Tıp Kurumu raporu, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamından olay tarihinde sanığın elindeki bıçakla müdahil ...'ın daire kapısını çaldığı kapıyı oğlu ...'in açtığı bunun üzerine sanığın zorla içeriye girip elindeki bıçağı müdahil ...'in boğazına dayayarak "senin için geldim, seni sinkaf edeceğim soyun" dediği, müdahil ...'ın sanığı iterek oğlu ...'ya kaçması için bağırması üzerine çocuğun koşarak evden kaçıp alt kattaki komşuya sığındığı bu komşunun kapısını açarak çocuğu korumaya aldığı anlaşılmış, böylece sanığın üzerine atılı katılan ...'a yönelik silahla tehdit suçunu ve konut dokunulmazlığını bozmak suçunu işlediği anlaşılmış ve bu suçlardan cezalandırılması gerekmiştir. Sanık ...'in üzerine atılı cinsel saldırıya teşebbüs suçunu işlediğine dair savunmasının aksine delil bulunmadığından beraatine ve üzerine atılı mala zarar verme suçu yönünden mağdur ...'in süresinden sonra şikayeti nedeniyle bu suçtan açılan kamu davasının düşürülmesine karar vermek gerekmiş'' gerekçesiyle karar verilmiştir. IV. GEREKÇE A. Cinsel Saldırıya Teşebbüsten Kurulan Hüküm Yönünden 1. Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Sanık hakkında cinsel saldırıya teşebbüs suçundan beraat, silahla tehdit ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından mahkumiyet kararı verilmesi karşısında, sanık müdafii tarafından sunulan avukatlık hizmeti bölünemeyeceğinden, beraat edilen suç yönünden vekalet ücretine hükmedilmemesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 3. Anılan gerekçeye istinaden bozma isteyen Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir. B. Silahla Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca belirlenecek cezanın üst sınırı itibariyle aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde belirtilen 8 yıllık olağan dava zamanaşımı öngörüldüğü, 2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 18.12.2014 tarihli karar olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu, belirlenmiştir. C. Konut Dokunulmazlığını İhlal Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 1. Sanığın yargılama konusu katılana yönelik eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 116 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın üst sınırı itibariyle aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde belirtilen 8 yıllık olağan dava zamanaşımı öngörüldüğü, 2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 18.12.2014 tarihli karar olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu, belirlenmiştir. V. KARAR A. Cinsel Saldırıya Teşebbüsten Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.12.2014 tarihli ve 2010/140 Esas, 2014/675 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, B. Silahla Tehdit ve Konut Dokunulmazlığını İhlal Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçenin (B) ve (C) bölümlerinde açıklanan nedenlerle İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.12.2014 tarihli ve 2010/140 Esas, 2014/675 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2023 tarihinde karar verildi.