Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/26734 E. 2025/5233 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/1 E., 2018/1932 K. SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz ret, onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle, mağdurenin rızasıyla sanıkla kaçtığı ve birlikte yaşadıkları, sanığın suç kastının bulunmadığı ve suçların sübuta ermediğine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen cezanın yetersiz olduğuna ve takidiri indirim sebeplerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Karar Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı nazara alındığında hükmün temyizinin mümkün olmadığı anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

B. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Karar Yönünden Yargılama sırasında sanığın "mağdurenin on beş yaşından küçük olduğunu bilmiyordum" şeklindeki savunması ve sanık müdafinin mağdurenin görünüş itibarıyla on beş yaşını doldurduğu düşüncesiyle sanığın mağdureyle cinsel ilişkiye girdiği yönündeki beyanı, 29.07.2015 tarihli kemik yaşı raporunda mağdurenin on dört yaş ile uyumlu olduğu olduğu yönündeki görüş ve bu rapora istinaden mağdurenin doğum tarihi 21.09.2002 iken, Körfez 1. Asliye Hukuk Mahkemesi 14.01.2016 kesinleşme tarihli kararıyla 21.09.2001 olarak düzeltilmiş olması ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, İlk Derece Mahkemesince sanığın mağdurenin yaşı hususunda hataya düştüğü kabul edilerek beraatine karar verilmesi gerekirken mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 230. maddesine muhalefet edilmesi karşısında, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Karar Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle vaki temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Karar Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.06.2025 tarihinde karar verildi.