Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/26703 E. 2025/4598 K. – Çocuğun Cinsel

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/1296 E., 2018/2099 K. SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan beraatine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına, usul ve kanuna aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Sanığın katılan mağdurun yaşı hususunda hataya düşmesi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 30/1. maddesi uyarınca üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı suçunun unsurları oluşmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmesi gerekirken, sanığın kasten hareket etmediği gerekçesiyle yazılı şekilde aynı Kanun'un 223/2-c maddesi uyarınca beraatine kararı verilmesi Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün hukuka aykırılık olarak görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmeyip aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.02.2018 tarihli, 2016/360 Esas, 2018/47 Karar sayılı kararının hüküm kısmının ilk paragrafında yer alan "yüklenen suç açısından sanığın kastı bulunmadığından müsnet suçtan CMK'nun 223/2-c maddesi gereğince" cümlesinin karardan çıkarılması ve yerine "yüklenen suçun kanuni unsurunun oluşmadığı gözetilerek CMK'nun 223/2-a maddesi gereğince" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.05.2025 tarihinde karar verildi.