Yargıtay · 9. Ceza Dairesi

Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/25749 E. 2025/3797 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Ceza Dairesi
Esas No
2021/25749
Karar No
2025/3797
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/1360 E., 2018/326 K. SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : Mahkumiyet, istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar temyiz edilmekle dosya incelendi. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinin E-İmza tarihi itibariyle süresinde olduğu anlaşılmıştır. Suça sürüklenen çocuk ... müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Suça sürüklenen çocuklar ve sanıklar hakkında beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işledikleri iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanıklar ve suça sürüklenen çocukların atılı suçlardan mahkumiyetlerine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ... yönünden 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... yönünden istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ...'in atılı suçlardan mahkumiyetine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, takdiri indirim uygulanmadan üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir. C. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafinin Temyiz İstemi Özetle, mağdurenin beyanlarının çelişkili olduğuna, adli raporda her sanık açısından ruh sağlığının değerlendirilmesinin yapılması gerektiğine ve usulüne uygun olmadığına ilişkindir. D. Sanık ... Müdafinin Temyiz İstemi Özetle, mağdurenin beyanlarının çelişkili olduğuna, somut delil bulunmadığına, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafinin Temyiz İstemi Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılanlar vekilinin 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 26.02.2018 tarihli temyiz sebebi içermeyen dilekçesi ile temyiz isteminde bulunduğu ancak, aynı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşıldığından temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir. B. Sanık ... ve Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Kararlar ile Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında 6136 Sayılı Kanuna Muhalefet Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı nazara alındığında hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmıştır. C. Sanık ... ile Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı hukuka kesin aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık ... suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir. D. Sanık ... ve Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Adli Tıp Kurumu 6. Adli Tıp İhtisas Kurulu'nun 27.02.2013 tarihli raporunda mağdurede "sanık ...'in, ...'ın, ...'un, ...'un eylemlerinden kaynaklanana ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede olan (Travma sonrası stres bozukluğu) denilen psikiyatrik bozukluğun tespit edildiği, sanıkların eylemleri nedeniyle birlikte ruh sağlığının bozulduğu" hususlarının belirtilmesi karşısında, sanıkların yada suça sürüklenen çocukların hangisinin eylemleri nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulduğu veya her birinin eyleminden dolayı ayrı ayrı bozulup bozulmadığının tespit edilememesi karşısında, bu hususta oluşan tereddüt lehe değerlendirilerek sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında 6545 sayılı Kanun değişikliği öncesi 5237 sayılı Kanun'un 103/6. maddesinin tatbik edilemeyeceği gözönüne alınarak lehe Kanun değerlendirmesi yapılıp hükümler kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi, hukuka aykırı görülmüştür. IV. KARAR A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafinin Temyiz İstemi ve Sanık ... ve Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Kararlar ile Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında 6136 Sayılı Kanuna Muhalefet Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (A ve B) bölümünde açıklanan nedenlerle suça sürükelenen çocuklar müdafiileri, katılan Bakanlık vekili ve katılan mağdure vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık ... ile Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçenin (C) bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararında katılan Bakanlık vekili, katılan mağdure vekili ve sanık ... müdafiiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, C. Sanık ... ve Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçenin (D) bölümünde açıklanan nedenle katılan mağdure vekili, katılan Bakanlık vekili, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafilerince temyiz istemi yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, bozmanın mahiyetine göre 5271 sayılı Kanun'un 306. maddesi gereğince temyiz isteminde bulunmayan sanık ... ile temyiz talebi reddedilen suça sürüklenen çocuk ...'e bozma kararının sirayetine, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca takdiren Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/25749, K. 2025/3797, T. 07.05.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-ceza-dairesi-2021-25749-e-2025-3797-k-1b207072a774