Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/23100 E. 2025/5572 K. – Çocuğun Nitelikl

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/1850 E., 2017/2636 K. SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan beraatine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, sanık hakkında ağırlaştırıcı nedenler uygulanarak üst sınırdan cezalandırma yapılması ve katılan Bakanlık lehine vekalet ücreti tayin edilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle, mağdurenin çelişkili beyanları dışında atılı suçun işlendiğine dair somut delil bulunmadığına, mağdurede anal bulgu olmadığına dair adli tıp raporu ve psikolog tarafından hazırlanan raporun eylemin gerçekleşmediğini ortaya koyduğuna, sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki çelişkili ve istikrar içermeyen beyanları, mağdurenin beyanını doğrulamayan anal yoldan organ sokmaya ilişkin bulgu tespit edilmediğini bildirir adli muayene raporu, 13.06.2016 tarihli psikolog bilirkişi raporunda mağdurenin kalıp ve birbirini tekrar eden, detay içermeyen, çelişkili beyanlarının ifadesinin kendi içerisindeki tutarlılığını ve güvenilirliğini düşürdüğünün belirtilmesi, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi yerine kararın kaldırılarak yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.06.2025 tarihinde karar verildi.