Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/21393 E. 2025/4134 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/208 E., 2017/529 K. SUÇLAR : Cinsel taciz, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı, mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, bozma Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraati ile çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükme yönelik istinaf başvurularının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine, çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm açısından ise istinaf başvurularının kabulüyle 5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın cinsel taciz ve sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçlarından mahkumiyetine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın aşamalarda samimi ve istikrarlı anlatımlarda bulunduğuna, mağdurenin soyut beyanları dışında dosyada delil olmadığına, sanığın atılı suçlardan beraat etmesi gerektiğine ilişkindir. B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın üst sınırdan cezalandırılması, takdiri indirim maddesinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir. C. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun maddi ve manevi unsurlarının oluştuğuna, sanığın eylemlerinin sarkıntılık düzeyini aştığına, sanık hakkında üst sınırdan ceza tayin edilmesi ve takdiri indirim maddesinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Karar Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı hukuka kesin aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, gerçekleştirilen yargılamaya, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. B. Sarkıntılık Suretiyle Çocuğun Cinsel İstismarı ve Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Bölge Adliye Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 61. maddesi gereğince temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin birinci fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlar ile aynı Kanun'un 3. maddesinin birinci fıkrasındaki "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki kanuni düzenlemeler nazara alınarak yapılan değerlendirmede, alt sınırdan uzaklaşmayı gerektirir durum bulunmadığı halde kanunda yer alan bir kısım ifadelerin tekrarlanması şeklindeki yetersiz gerekçelerle teşdit uygulanması, Kabule göre de; Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında verilen hapis cezasında Mahkemeye karşı saygılı tutumu göz önüne alınarak 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca takdiri indirim uygulandıktan sonra kabul edilen gerekçeyle çelişki oluşturacak şekilde sanığın samimi pişmanlık belirtisi göstermemesi, ileride suç işlemeyeceğine dair yeterli kanaat oluşmaması nedeniyle cinsel taciz suçundan verilen karar açısından hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına ve erteleme hükmünün uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi, Hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Karar Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararında katılan mağdure vekili, katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, B. Sarkıntılık Suretiyle Çocuğun Cinsel İstismarı İle Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle katılan mağdure vekili, katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2025 tarihinde karar verildi.