Yargıtay · 9. Ceza Dairesi
Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/20703 E. 2025/2183 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 9. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/20703
- Karar No
- 2025/2183
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI: 2017/596 E., 2017/580 K. SUÇLAR: Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Yozgat Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçlardan beraatine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, mağdure ve tanık beyanları yanlış değerlendirilerek karar verildiğine, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna, mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Mağdurenin olay esnasında mevcut akıl hastalığı nedeniyle ... açıklaması geçersiz ise de; dosya kapsamında mevcut Adli Tıp Kurumu raporu uyarınca akıl hastalığının hekim olmayanlarca anlaşılamayacağının belirtilmiş olması karşısında; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 30/1. maddesi de gözetilerek sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223/2-c maddesi uyarınca beraatine karar verilmesi gerekirken aynı Kanun'un 223/2-a maddesine göre beraat kararı verilmesi Dairemizce düzeltilmesi mümkün hukuka aykırılık olarak görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmeyip aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan Yozgat Ağır Ceza Mahkemesinin 23.01.2017 tarihli, 2015/23 Esas, 2017/20 Karar sayılı hükmünde yer alan "...CMK nın 223/2-a maddesi gereğince BERAATİNE," ilişkin bölümün hüküm yerinden çıkarılması ve yerine "... 5271 sayılı Kanun'un 223/2-c maddesi gereği BERAATİNE," ibaresinin eklenmesi suretiyle , Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Yozgat Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde karar verildi.