Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/18210 E. 2024/6472 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR Sanık hakkında cinsel taciz suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Antalya 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.07.2016 tarihli ve 2016/249 Esas, 2016/545 Karar sayılı kararı ile sanığın sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlukları ile cezasının mükerrirlere özgü infaz rejmine göre çektirilmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Sanığın şikayetçiye karşı cinsel organını göstermesi şeklindeki eyleminin sarkıntılık suçunu değil teşhir suretiyle cinsel taciz suçunu oluşturduğunun gözetilmeyerek fazla ceza tayininin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. B. Sanığın Temyiz İsteği Sübuta, mahkumiyete yeterli somut delil bulunmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE Katılanın aşamalardaki beyanları, sanık savunması ve tüm dosya içeriğine göre, olay günü sanığın cinsel organını katılana göstermesi şeklindeki eyleminde, sanığın katılana yönelik herhangi fiziksel temasının bulunmadığının anlaşıldığı, Mahkeme kabulünün de bu şekilde olduğu ve mevcut haliyle fiziksel temasın gerçekleşmemesi nedeniyle eylemin teşhir suretiyle cinsel taciz suçunu oluşturduğu gözetilerek sanığın mahkumiyeti yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Antalya 26. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.06.2024 tarihinde karar verildi.