Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/17449 E. 2024/8028 K. – Çocuğun Cinsel

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/187 E. 2016/237 K. ŞİKAYETÇİ : Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : Beraat TEMYİZ EDENLER : Katılan mağdure vekili, Bakanlık vekili TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Bakanlık vekilinin kanun yolu aşamasında davaya katılma ve dolayısıyla hükümleri temyize hakkının bulunmadığı belirlenmiştir. Katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yönünden; sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü. I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-a ve 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda İstanbul Anadolu 12. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile, sanığın; çocuğun cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Mağdure Vekili Temyiz İsteği Şikayete bağlı olmayan dava konusu suçta, henüz on dört yaşında olan ve toplumsal baskılardan çekinen mağdurenin soruşturma aşamasında şikayetçi olmaması ve olaydan yaklaşık 1 yıl sonra zamanaşımı süresinde müracaatçı olmasının çelişkili olduğu değerlendirilerek bu gerekçeyle sanık hakkında beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ve sair hususlara ilişkindir. III. GEREKÇE Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşıldığından, çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmeyerek katılan mağdure vekilinin temyiz isteği reddedilmiştir. IV. KARAR A. Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20/2. maddesi uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas, 2019/7 sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 237/2. maddesine göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükümleri temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu 12. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz isteğinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliği ile ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.10.2024 tarihinde karar verildi.