Yargıtay · 9. Ceza Dairesi
Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/14690 E. 2024/7370 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 9. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/14690
- Karar No
- 2024/7370
- Karar Tarihi
İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/437 E., 2016/120 K. SUÇLAR : Cinsel saldırı, kasten yaralama, hakaret HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR 1.Sanık hakkında cinsel saldırı, kemik kırığı olacak şekilde kasten yaralama ve hakaret suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Geyve Asliye Ceza Mahkemesinin 23.02.2016 tarihli ve 2015/437 Esas, 2016/120 Karar sayılı kararı ile mevcut deliller değerlendirilerek, lehe kanun değerlendirmesi yapılmak suretiyle; a) Cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102/1 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezasına ve hak yoksunluklarına, b) Kemik kırığı olacak şekilde kasten yaralama suçundan 86/1, 87/3 ve 53. Maddeleri uyarınca 1 yıl 7 ay 15 gün hapis cezasına ve hak yoksunluklarına, c) Hakaret suçundan 125/1 ve 53. maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Gerekçeli kararın usule uygun tebliğ edilmemesi nedeniyle bozmayı gerektirdiğine, sanığın aşamalarda istikrarlı olarak samimi beyanlarda bulunduğuna, arada husumet bulunduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine, cezada artırım yapılmasının ve takdiri indirim nedenleri ile lehe hükümlerin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna ve sair hususlara ilişkindir. III. GEREKÇE A. Sanık Hakkında Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir. B. Sanık Hakkında Kasten Yaralama ve Hakaret Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden 1.Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 86/1 ve 125/1. maddeleri uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst hadlerine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 23.02.2016 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. IV. KARAR A. Sanık Hakkında Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Geyve Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA, B. Sanık Hakkında Kasten Yaralama ve Hakaret Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Geyve Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1-1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. Maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,16.09.2024 tarihinde karar verildi.