Yargıtay · 9. Ceza Dairesi

Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/13204 E. 2024/3828 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Ceza Dairesi
Esas No
2021/13204
Karar No
2024/3828
Karar Tarihi

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/686 E., 2016/274 K. Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Sanık hakkında sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Safranbolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.04.2016 tarihli ve 2015/686 Esas, 2016/274 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (e) bendi ve 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasına karar verilmiştir. 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düşme görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken mahkumiyet kararının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. B. Sanığın Temyiz İstemi Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE Dolmuşta gerçekleşen eylemin 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin (e) bendi kapsamında uygulama alanı bulunmadığı, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde düzenlenen sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçunu oluşturup, şikayet üzerine takibat yapıldığı ve kovuşturma aşamasında mağdurenin şikayetinden vazgeçtiğinin anlaşılması karşısında, vaki feragat nedeniyle davanın düşmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Safranbolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.04.2016 tarihli ve 2015/686 Esas, 2016/274 Karar sayılı kararına yönelik sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/13204, K. 2024/3828, T. 29.04.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-ceza-dairesi-2021-13204-e-2024-3828-k-572741538c9f