Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/11846 E. 2023/7671 K. – Cinsel Saldırı

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2010/28 E., 2015/110 K. SUÇ : Cinsel saldırı HÜKÜM : Mahkumiyet TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Dinar Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.12.2015 tarihli ve 2010/28 Esas, 2015/110 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanığın Temyiz İsteği Mahkumiyet kararının yerinde olmadığına yöneliktir. B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Söz konusu kararın temyiz edildiğine yöneliktir. III. OLAY VE OLGULAR Olay öncesinde sanığın kız kardeşi ...'in kaçırılması ile ilgili olarak mağdure ve eşi ... ile sanık ve ailesi aralarında husumet bulunduğu, olay tarihinde tarafların Dedeoğlu yokuşunda karşılaştıkları, Mahkemenin 2008/61 Esas sayılı dosyasında yargılanan sanıklar ..., ..., ... ile sanık ...'in mağdure ve eşi ...'ı bulundukları arabadan indirdikleri, ...'ınn mağdureyi saçından çekerek aşağı sürüklediği, sanık ...'in arkadan mağdurenin göğüslerini ellemeye başladığı, bu arada ...'ın da mağdurenin göğüslerini ellediği, saldırı sırasında mağdurenin şalvarının aşağıya indiği, yine sanık ... ve kardeşi ...'ın mağdurenin cinsel organını elledikleri, bu esnada ... ve ...'ın, ...'a saldırdıkları ve birbirlerini basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladıkları, maddi olayın bu şekilde gerçekleştiğinin kabul edildiği, sanık olay esnasında kendisinin olmadığını söyleyerek suçlamayı kabul etmemiş ise de; mağdurenin olay sonrasında alınan beyanının dosya içinde mevcut raporlarla uyumlu olduğu, ...'ın beyanlarının mağdurenin anlatımını doğruladığı, sanığın da olaydan sonra uzun bir süre kaçtığı hususları birlikte değerlendirilerek sanığın savunmasına itibar edilmeyip sanık hakkında mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE 1. Hükümden sonra 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür. 2. Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Dinar Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.12.2015 tarihli ve 2010/28 Esas, 2015/110 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.11.2023 tarihinde karar verildi.