Yargıtay · 9. Ceza Dairesi
Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/11029 E. 2024/4897 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 9. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/11029
- Karar No
- 2024/4897
- Karar Tarihi
İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI: 2014/232 E., 2015/222 K.
Katılan Bakanlık vekili ve katılan vekilinin temyiz dilekçeleri kapsamından temyiz isteminin sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik olduğu anlaşıldığından, incelemenin çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, itiraza tabi olup mahallinde incelenmiştir. Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR 1. Nazilli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.06.2015 tarihli ve 2014/232 Esas, 2015/222 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında ailesine bilgi vermeksizin iş yerinde kalmasına müsaade ettiği katılana cinsel ilişkiye girmek istediğini söylemesi ve zorlaması şeklindeki eylemlerine uyan çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan,, 5237 sayılı Kanun’un 243 üncü maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 2 ay 15 hapis cezası hümkünün açıklanmasının geri bırakılmasına, çocuğun cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Mağdurenin istikrarlı beyanlarına itibar edilmeyerek verilen beraat hükmünün usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Sanık hakkında kurulan beraat hükmünün usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE Olayın intikal şekli, sanığın aşamalardaki istikrarlı savunması, mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR Gerekçenin bölümünde açıklanan nedenlerle Nazilli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.06.2015 tarihli ve 2014/232 Esas, 2015/222 Karar sayılı kararında, katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.05.2024 tarihinde karar verildi.