Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2014/6947 E. 2014/12650 K.

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme Hüküm : TCK'nın 314/3 ve 220/7. maddelerinin yollamasıyla 314/2, 220/7-ikinci cümle, 35, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 62/1, 53/1-2-3, 58/9, 63, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Terör örgütlerinin yurtiçi ve yurtdışındaki kamplarına örgüte katılmak üzere eleman göndermenin, bu örgütlere üye sağlamanın başlıca yollarından biri olduğu, terör örgütlerinin amaç suçun işlenmesi yolunda güven, disiplin ve sıkı irtibata önem veren iş bölümüne dayalı hiyerarşik düzene sahip yapılar olarak istihbarat, gizlilik, güvenlik ve denetim konularında duyarlı oldukları, işleyiş ve yapılanma itibariyle bu özellikleri gösteren terör örgütlerinin, örgütün "hiyerarşik yapısına" dahil edilmek üzere gönderilen elemanları, irtibat halinde olmadıkları, güvenilir bulmadıkları, denetlemedikleri kaynaklardan kabul etmeyecekleri gibi, gizlilik ve güvenlik kuralları ile hiyerarşiye uymayan kişilerin bu tür faaliyetlerine de izin vermeyecekleri, terör örgütlerine yeni eleman temin etme, barındırma, gönderme veya ulaşımını sağlama gibi faaliyetlere ilişkin organizasyonun örgütsel yapı dışında değerlendirilemeyeceği göz önüne alındığında; Somut olay bakımından; sanığın, örgütsel bilincin geliştirilmesi ve ve askeri eğitimin verilmesi amacıyla PKK terör örgütünün dağ kadrosuna katılmaya karar veren tanıklar ..., ...'u terör örgütünün kırsalına götürmek üzere iken ihbar sonucunda birlikte yakalandıklarının tanık beyanları, inceleme ve yakalama tutanakları ile tüm dosya kapsamından anlaşıldığı, böylelikle belli bir organizasyon dahilinde ve gizlilik içerisinde hareket ederek tanıklarla irtibata geçip onların örgütün kırsal kadrolarına katılmalarına yönelik faaliyette bulunan sanığın eyleminin, hiyerarşik yapısına dahil olmak suretiyle örgüte üye olma suçunu oluşturacağı, hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden hukuki değerlendirmede yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması, TCK'nın 314/3 ve 220/7. maddelerindeki atfın niteliği karşısında sonuca etkili görülmemiş, tayin edilen temel cezadan TCK'nın 220. maddesi 7. fıkrası ikinci cümlesi ve anılan Kanunun 35. maddesi ile indirim yapılması suretiyle sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.