Yargıtay · 9. Ceza Dairesi

Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2012/718 E. 2012/3264 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Ceza Dairesi
Esas No
2012/718
Karar No
2012/3264
Karar Tarihi

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme Hüküm : TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddeleri delaletiyle TCK'nın 314/2, 62, 53/1-2-3, 58/9, 54, 63, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Terör örgütlerinin yurtiçi ve yurtdışındaki kamplarına örgüte katılmak üzere eleman göndermenin, bu örgütlere üye sağlamanın başlıca yollarında biri olduğu, terör örgütlerinin amaç suçun işlenmesi yolunda güven, disiplin ve sıkı irtibata önem veren iş bölümüne dayalı, hiyerarşik düzene sahip yapılar olarak istihbarat, gizlilik, güvenlik ve denetim konularında duyarlı oldukları, İşleyiş ve yapılanma itibariyle bu özellikleri gösteren terör örgütlerinin, örgütün "hiyerarşik yapısına" dahil edilmek üzere gönderilen elemanları, irtibat halinde olmadıkları, güvenilir bulmadıkları, denetlemedikleri kaynaklardan kabul etmeyecekleri gibi, gizlilik ve güvenlik kuralları ile hiyerarşiye uymayan kişilerin bu tür faaliyetlerine de izin vermeyecekleri, terör örgütlerine yeni eleman temin etme, barındırma, gönderme veya ulaşımını sağlama gibi faaliyetlere ilişkin organizasyonun örgütsel yapı dışında değerlendirilemeyeceği ve bu eylemlerin salt yardım düzeyini aşmamış eylemlerden nitelik itibariyle farklılık arz ettiği göz önüne alındığında; Somut olay bakımından, silahlı terör örgütünün kırsaldaki kampları ile irtibatlı olduğu anlaşılan sanık ...’un üç kişiyi kamplara götürmek üzere harekete geçtiği, bir kısmı diğer sanık ...’in aracıyla, bir kısmı yaya olarak; intikal, gizlilik ve güvenlik koşullarına uygun şekilde buluşma noktasına ulaştıkları, örgütsel şifreyi kullanarak örgüt mensupları ile buluşup götürdüğü elemanların teslimini sağlamak şeklinde gerçekleşen, eylemi nedeniyle örgütün hiyerarşik yapısına dahil örgüt üyesi olarak cezalandırılması gerekirken eylemi örgüte yardım olarak değerlendirilerek yazılı şekilde uygulama yapılması, TCK’nın 314/3 maddesindeki atfın ve TCK’nın 220/7 maddelerindeki düzenlemenin niteliği karşısında sonuca etkili görülmeyip bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde sanık ... hakkındaki hükme ilişkin eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2012/718, K. 2012/3264, T. 12.03.2012, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-ceza-dairesi-2012-718-e-2012-3264-k-663a09d44538