Yargıtay · 9. Ceza Dairesi

Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2012/3770 E. 2012/6307 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Ceza Dairesi
Esas No
2012/3770
Karar No
2012/6307
Karar Tarihi

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle ölüme neden olma Hüküm : 765 sayılı TCK'nın 455/1-son, 59/2, 647 sayılı Kanunun 4, 6. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Katılan vekilinin temyiz istemini sanık Osman Akdeniz hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelttiği kabul edilerek bu hükümle sınırlı olarak yapılan incelemede; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Sanığın aynı cinsten cezalarının içtimaı sırasında uygulama maddesinin gösterilmemesi,

b) Bozma öncesi hükümde sanığa verilen adli para cezasının yirmi eşit taksitte tahsiline karar verildiği ve bu hükmün sadece sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle kazanılmış hak oluşturduğu halde bozma sonrası uygulamada taksitlendirmeye yer verilmemesi,

c) Davada kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine vekalet ücreti tayin olunmaması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 5. bendinin çıkartılarak yerine " Sanık hakkında hükmedilen aynı nev'iden para cezalarının TCK'nın 72. maddesi uyarınca içtima ettirilerek sanığın neticeten 4299 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, adli para cezasının 647 sayılı Kanunun 5. maddesi gereğince 1'er ay ara ile 20 eşit taksitle tahsiline" ibaresinin, ayrıca hüküm fıkrasının sonuna " katılan kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden katılan yararına 1000 TL vekalet ücreti tayinine, sanıktan alınıp katılana verilmesine" ifadesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2012/3770, K. 2012/6307, T. 16.05.2012, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-ceza-dairesi-2012-3770-e-2012-6307-k-b28abc866805