Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2008/16920 E. 2010/7366 K.

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle ölüme ve yaralamaya neden olma Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 53/son, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Gerekçeli karar başlığına suçun işlendiği yer ve zaman diliminin yazılmaması mahallinde giderilmesi mümkün eksiklik olarak kabul edilmiş, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7/2, 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca, suçun işlendiği zamandaki kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunun ilgili tüm hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanması, 5237 sayılı Kanuna göre hükmolunan ceza ile 765 sayılı Kanuna göre bilinçli taksir hükümleri uygulanmak suretiyle hükmedilecek ceza belirlendikten sonra sanık lehine olan kanunun tespiti ile lehe kanunun bir bütün halinde uygulanması ve bu durumun gerekçeye de yansıtılması suretiyle, hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, yapılan uygulama nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ile katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 17.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.