Yargıtay · 8. Hukuk Dairesi

Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2025/1818 E. 2025/4345 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/1818
Karar No
2025/4345
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi SAYISI : 2013/275 E., 2020/15 K. KARAR : Tavzih talebinin kabulüne Taraflar arasındaki Genel Mahkemede açılan ve sonrasında Kadastro Mahkemesine aktarılan davada verilen ve kesinleşen hükmün tavzih edilmesinin istenilmesi üzerine İlk Derece Mahkemesinin 30.01.2025 tarihli ek kararıyla, tavzih talebinin kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen ek karar, davacı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: K A R A R Davacı ...; zilyetliğe dayalı olarak tescil davası açmış, dava devam ederken taşınmaz hakkında tutanak düzenlenmesi nedeniyle dosya Kadastro Mahkemesine aktarılmış, kadastro askı ilan süresi içinde Orman İdaresi tarafından taşınmazın tahdit sınırları içinde kaldığından bahisle ayrı bir dava açılmış, bu davaya ... İnşaat Şirketi zilyetliğe, ... ve müşterekleri tapu kaydına dayanarak müdahil olmuş, bu arada, Hazine tarafından davalı ... aleyhine kullanıcı şerhinin terkini talepli başka bir dava daha açılmış ve nihai olarak tüm bu davalar birleştirilerek yargılama yapılmıştır. Yargılama sırasında ise ... Şirketi tespit tarihinden sonra taşınmazı edindiğini belirterek davaya müdahalede bulunmuştur. İlk Derece Mahkemesince; birleşen dosya davacısı Hazinenin davasının kabulüne, fazlaya ilişkin davalarının reddine, müdahil davacılardan ... mirasçıların davasının kabulüne, fazlaya ilişkin davalarının reddine, davacı ... İdaresinin davasında verilen ... Kadastro Mahkemesinin 2000/42 Esas, 2002/2 Karar sayılı kararı, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 2003/759 Esas, 2208 Karar sayılı ilamı ile kesinleştiğinden karar verilmesine yer olmadığına, müdahil davacı ... ve Yet Ltd. Şirketlerinin davasının ... Kadastro Mahkemesinin 2000/42 Esas, 2002/2 Karar sayılı verilen kararı temyiz edilmediğinden kesinleştiği görülmekle karar verilmesine yer olmadığına, müdahil ... Turizm AŞ.'nin davasının da tespitten sonraki yapılan devir işlemine dayanması nedeniyle Mahkemenin görevsizliğine, dava konusu ... ilçesi ... köyü 1036 no.lu parselin 71.468,91m² olarak belirlenmesiyle; 22.05.2008 tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 15.000 m²'lik kısmın ...’nın mirasçıları adına, aynı raporda (B) harfi ile gösterilen 56.468,91 m'lik kısmın Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hükmün, davacı ... İdaresi vekili, davalı Hazine vekili, davalı ... mirasçısı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 20.02.2023 tarihli ve 2021/4451 Esas, 2023/829 Karar sayılı ilamıyla İlk Derece Mahkemesi kararı onanmış, davacı ... İdaresi vekili ile Hazine vekilinin karar düzeltme talepleri de Dairece reddedilmekle, hüküm 10.09.2024 tarihinde kesinleşmiştir. Hükmün kesinleşmesinden sonra, İlk Derece Mahkemesine gönderilen yazı ile; kesinleşen hükümde tesciline karar verilen taşınmaz bölümlerinin hangi vasıfta tescil edileceğinin yer almadığı belirtilerek, bu hususun açıklığa kavuşturulması için düzeltme kararı verilmesi talep edilmiştir. İlk Derece Mahkemesinin 30.01.2025 tarihli ek kararıyla, "Yerleşik Yargıtay içtihatlarına göre, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 1. maddesi uyarınca kadastro hakiminin; infazı kabil, infaz sırasında tereddüt oluşturmayacak ve taşınmaz hakkında sicil oluşturmaya elverişli şekilde karar vermesi gerektiği, kesinleşen mahkeme hükmünün; 6-A) maddesinde 22.05.2008 tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 15.000 m²'lik kısım ile, 6-B) maddesinde 22.05.2008 tarihli fen bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen 56.468,91 m²'lik kısmın, hangi vasıfta tescil edileceğinin hükümde sehven açık/net olarak belirtilmediği, dosya kapsamından anlaşıldığı üzere taşınmazın orman veya tarım alanı vasfında olmadığı, dava konusu taşınmazın arazi vasfında olduğu" gerekçe gösterilerek, Mahkemenin 15.01.2020 tarihli ve 2013/275 Esas, 2020/15 Karar sayılı kararının 6-A) bendinde ''15.000 m²'lik kısmın'' ibaresinden sonra gelmek üzere ''arazi vasfında'' ibaresinin eklenmesine, 6-B) bendinde ''56.468,91 m²'lik kısmın'' ibaresinden sonra gelmek üzere ''arazi vasfında'' ibaresinin eklenmesine karar verilmiş, iş bu ek karar, davacı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi kararında belirtilen gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3. maddesinin 2. fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428. maddesi ile 439. maddesinin 2. fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen 30.01.2025 tarihli ek karar usûl ve kanuna uygun olup, davacı ... İdaresi vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Davacı ... İdaresi vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile, İlk Derece Mahkemesinin 30.01.2025 tarihli ek kararının ONANMASINA, 7139 sayılı Kanun'un 33. maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına, 1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 02.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Hukuk Dairesi, E. 2025/1818, K. 2025/4345, T. 02.06.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-hukuk-dairesi-2025-1818-e-2025-4345-k-a54dc5fe01b3