Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2022/7357 E. 2024/6609 K.

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/285 E., 2022/625 K. KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine İLK DERECE MAHKEMESİ : Giresun Kadastro Mahkemesi SAYISI : 2020/25 Esas, 2021/9 Karar Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Giresun Kadastro Mahkemesinin davanın kısmen kabul kısmen reddine ilişkin kararına karşı davacı ... İdaresi ve davalı ... vekili tarafından ayrı ayrı istinaf yoluna başvurulmuş, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davacı ... İdaresi ve davalı ... vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını ayrı ayrı temyizi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü: K A R A R Çekişmeli Giresun ili Keşap ilçesi Düzköy köyünde 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 5304 sayılı Kadastro Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun (5304 sayılı Kanun) ile değişik 4 üncü maddesi hükmüne göre yapılarak 06.10.2009 - 05.11.2009 tarihleri arasında kısmi ilana çıkarılan orman kadastrosu çalışmasına itiraz edildiği anlaşılmıştır. Davacı vekili dava dilekçesinde, 3402 Sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 Sayılı Kanun) 5304 sayılı Kanun ile değişik 4 üncü maddesi hükmüne göre Keşap Kaymakamlığı Kadastro Müdürlüğünce Düzköy köyünde yapılarak 06.10.2009 - 05.11.2009 tarihleri arasında kısmi ilana çıkarılan orman kadastrosu çalışmasının incelemesi sonucu Kadastro Müdürlüğünce 210 ada 1 nolu parsel olarak orman vasfı ile tespit edilen orman parselinin sınırına bitişik ekli kadastro krokilerinde kırmızı ile taranmış kısımların üzerinde çevre ormanlarda da mevcut olan ağaç ve ağaççıkların olduğu görülmüş olup; 1973 tarihli (şerit no: 7/b fotoğraf no 9155 ve 9156) hava fotoğraflarında yukarıda tespit edilen bu taşınmazların orman vasfında olduğu tespit edildiğinden, yapılan kadastro çalışması sonucunda her ne kadar orman olan alanlar sınırlandırılmış olsa da 3116 Sayılı Orman Kanunu (3116 Sayılı Kanun) ve 6831 sayılı Orman Kanununa (6831 sayılı Kanun) göre orman sayılan 4785 Sayılı Orman Kanununa Bazı Hükümler Eklenmesine Ve Bu Kanunun Birinci Maddesinde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanuna (4785 Sayılı Kanun) göre devletleştirilen ve 5658 Sayılı Orman Kanununun Bazı Maddelerinin Değiştirilmesine Ve Bu Kanuna Bazı Maddeler Eklenmesine Dair Kanuna (5658 Sayılı Kanun) göre de iadeye tabi olmayan bahse konu gayrimenkuller orman olarak tespit edilmesi gerekirken orman parseli dışında bırakıldığı, Keşap İlçesi Düzköy Köyü 210 ada 1 nolu orman parseli dışında bırakılarak olumsuz tespite konu edilen taşınmazların orman vasfı ile Hazine adına kayıt ve tescilini istemiş, davalılar davanın reddini savunmuşlardır. Keşap (Kapatılan) Kadastro Mahkemesine sunulan 04.11.2009 tarihli dilekçe ile, iş bu kadastro tespitine itiraz davası açılmış, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu kararı ile Keşap Kadastro Mahkemesinin kapatılması sonrasında dosyaları Giresun Kadastro Mahkemesine devredilmekle, 2012/65 Esasında yargılamaya devam edilmiş, Mahkemece 24.11.2016 tarihli 35 inci celsede tefrik kararı verilmesi üzerine, Giresun ili Keşap ilçesi Düzköy köyü 284 ada 11,15,16,18 parsel sayılı taşınmazlar yönünden Mahkemenin 2016/35 Esas sayılı dosyasına kaydedilerek yargılamaya devam edilmesi sonrasında, Mahkemenin 30.03.2020 tarihli ve 2016/35 Esas, 2020/32 Karar sayılı kararı ile; davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş, kararın davacı ... İdaresi ve davalı ... vekilince istinaf edilmesi üzerine Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nin 18.11.2020 tarihli ve 2020/478 Esas, 2020/510 Karar sayılı kararı ile, orman araştırması yapılması için İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmekle, yeni esasa kaydı yapılarak yargılamaya 2020/25 Esas sayılı dosya üzerinden devam edilmiştir. Dava, kadastro tespitine itiraz istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; dava konusu Giresun ili Keşap ilçesi Düzköy köyü 284 ada 15, 16, 18 parseller ile 284 ada 11A nolu parselin; toprak yapısı ve bitki örtüsü bakımından orman karakteri taşıdığı, orman bütünlüğü sağladığı, tespit edilebilen en eski tarihten beri orman ağaçları ile kaplı olduğu, ormanı karakterize edecek ağaç türleri ve meşçere kuruluşu gösterdiği, memleket haritasında genellikle yeşil renkte gözükmesinin bilimsel anlamda ormanı net olarak tanımlamasa da, hava fotoğrafları ile orman olduğunun kesinleştiği, hava fotoğraflarının siyah beyaz oluşu nedeni ile ağaç türleri tam tespit edilemese dahi çekişmeli taşınmazların genelde kök sürgününden gelmiş olması ve bu durumun ağaçların çok yaşlı olmasını kanıtladığı ve çekimeli parsellerde orman bitki örtüsünü karakterize edici mahiyette kestane gürgen meşe ve orman gülü erika ve böğürtlen gibi alt flora da bulunduğu tespit edildiğinden toprak enine kesitinde humus, orman ağacı kök ve kök kalıntılarına, çürümüş kesik köklere rastlandığı, bu da evveliyatının orman toprağı olduğunu kanıtladığı, Devlet ormanına bitişik olduğu, aralarında doğal veya suni herhangi bir ayıncı unsur olmadığı, birbirlerinin devamı durumunda olduğu, orman bütünlüğünü bozucu karakterde olduğu, su ve toprak muhafaza karakteri taşıdığı, taşınmazların orman arazisinden açılarak fındık alanlarına dönüştürüldü nazara alınarak öncesi orman olan yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının bulunması dahi orman sayılan yer olduğunun göstergesi olduğuna kanaat getirildiği, bu taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın bu taşınmazlar yönünden kabulüne, Giresun ili Keşap ilçesi Düzköy köyü 284 ada 11B nolu parsel toprak yapısı ve bitki örtüsü bakımından orman karakteri taşımadığından, organik maddece zengin humus tabakası içermediğinden, kök, çürüntü ve yaprak enkazı bulunmadığından, toprak su muhafaza karakteri göstermediğinden, orman bütünlüğü sağlamadığından, orman içi açıklık olmadığından, tespit edilen en eski tarihten itibaren açıklık olduğundan ve yer yer yaşlı fındık ocaklarına sahip ve tarım alanı olduğundan, ormanı karakterize edecek ağaç türleri ve meşcere kuruluşu göstermediğinden, memleket haritasında açıklık alan kapsamında kaldığından orman sayılmayan yerlerden olduğu gerekçesiyle bu kısım yönünden davanın reddine, aynı ada numarası ile en son parselden sonra gelecek parsel numarası verilmek üzere 2.999,42 metrekare yüzölçümü ve fındık bahçesi vasfıyla ... adına kayıt ve tesciline karar verilmiş, kararın davacı ... İdaresi ve davalı ... vekilleri tarafından davacı ... İdaresi ve davalı ... vekilleri tarafından ayrı ayrı istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici edenlere, delillerin takdirinde ve değerlendirilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmamasına, kamu düzenine aykırı bir hususun tespit edilememiş olmasına, istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebeplere ve tüm dosya kapsamına göre, yerel mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle, davacı ... İdaresi vekili ile davalı ... vekilinin istinaf başvuruları ayrı ayrı esastan reddedilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ... İdaresi ve davalı ... vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ... İdaresi vekili ile davalı ... vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. S O N U Ç : Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA, 7139 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına, Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 18.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.